Monday, January 14, 2013

የግንቦት 15ቱ ውግዘት መነሻ፣ ሂደት፣ ፍጻሜና ቀጣዩ ሲገመገም - ክፍል 8

ክፍል 8

የግንቦት 15ቱን “ውግዘት” የተመለከተ ዘገባችንን ካቆምንበት እንቀጥላለን፣ ከሳቴ ብርሃን በተሰኘው ማህበር ላይ የቀረቡትን የመጨረሻዎቹን ሁለት “ኑፋቄዎች” ለዛሬው እናቀርባለን፡፡ የግንቦቱ ቅዱስ ሶኖዶስ ስብሰባ ቃለ ጉባኤ ላይ በከሳቴ ብርሃን ማህበር ላይ የቀረቡት “ኑፋቄዎች” “መሰረታዊ የክርስትና እምነት መግቢያ” ከሚለው ጽሁፋቸው ላይ የተወሰደ መሆኑን ቃለ ጉባኤው ያመለክታል፡፡ የከሳቴ ብርሃን ጽሁፍ እጃችን ላይ ስለሌለ ጥቅሱ በትክክል ይጠቀስ ወይም ለክስ በሚመች መልኩ ይቅረብ ለማረጋገጥ ባንችልም፣ ቃለ ጉባኤው ያሰፈረውን መሰረት አድርገን ግን ኑፋቄ የተባሉት ነጥቦብ ኑፋቄ መሆን አለመሆናቸውን እንፈትሻለን።

“6ኛ መሠረታዊ የክርስትና እምነት መግቢያ” በተሰኘው ጽሑፋቸው፦

“ሀ. “ጥምቀት የኀጢአት ስርየትን አያሰጥም” በማለት ጽፈዋል፡፡ መሰረታዊ የክርስትና እምነት መግቢያ -
2000 ዓ.ም ገጽ 1”
ጥምቀት ከክርስቶስ ሞትና ትንሳኤ ጋር መተባበራችንን የምንገልጥበት ሥርአት ነው። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ “እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው፥ ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው፤ እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ።” ማቴ. 28፥19-20 ብሎ ባዘዘው መሠረት ሐዋርያት ወንጌል እየሰበኩ ያመኑትን ሁሉ በአብ በወልድ በመንፈስ ቅዱስ ስም በማጥመቅ ወደ ቤተ ክርስቲያን አንድነት እንዲጨመሩ በማድረግ ደቀ መዛሙርት ለማድረግ ይፈጽሙት የነበረና ዛሬም ቤተክርስቲያን የምትፈጽመው የተቀደሰ ምስጢር ነው። ጥምቀት አላማው ከክርስቶስ ሞትና ትንሳኤ ጋር መተባበርን በሚታይ ስርአት ማለትም ውሃ ውስጥ በመግባት ከሞቱ ጋር ከውሃ በመውጣት ደግሞ ከትንሳኤው ጋር መተባበርን ማሳያ ነው።

ይህን በተመለከተ ሐዋርያው ጳውሎስ እንዲህ ብሏል “እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተባበርን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ ከእርሱ ጋር እንተባበራለን፤” ሮሜ 6፥4-5፡፡

ፍትሀ ነገስትም በአንቀጽ 3 ቁጥር 27 ላይ እንዲህ ይላል “በውሃ መጠመቃችን በክርስቶስ ሞት አንድ መሆናችንን ነው፡፡ ከውሃው መውጣታችን ደግሞ ዳግመኛ ከእርሱ ጋር የመነሳታችን ምሳሌ ነው፡፡” ይላል

በጥምቀት የኃጢአት ስርየት ይገኛል ወይ? መጽሐፍ ቅዱስ የኃጢአት ስርየት የሚገኘው በጌታችን ስም መሆኑን ይናገራል፡፡ የሚከተሉትን ጥቅሶች እንመልከት፡፡
·        “በስሙም ንስሐና የኃጢአት ስርየት ከኢየሩሳሌም ጀምሮ በአሕዛብ ሁሉ ይሰበካል ተብሎ እንዲሁ ተጽፎአል።” ሉቃ. 24፥47
·        “እንግዲህ ወንድሞች ሆይ፥ በእርሱ በኩል የኃጢአት ስርየት እንዲነገርላችሁ፥ በሙሴም ሕግ ትጸድቁበት ዘንድ ከማይቻላችሁ ሁሉ ያመነ ሁሉ በእርሱ እንዲጸድቅ በእናንተ ዘንድ የታወቀ ይሁን።” የሐዋ. 13፥38-39
·        “ልጆች ሆይ፥ ኃጢአታችሁ ስለ ስሙ ተሰርዮላችኋልና እጽፍላችኋለሁ።” 1ዮሀ. 2፥12
·        “የልጁም የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ ያነጻናል።” 1ዮሀ. 1፥7
·        “ጥቂቶች ማለት ስምንት ነፍስ በውኃ የዳኑበት መርከብ ሲዘጋጅ፥ የእግዚአብሔር ትዕግሥት በኖኅ ዘመን በቈየ ጊዜ ቀድሞ አልታዘዙም። ይህም ውኃ ደግሞ ማለት ጥምቀት ምሳሌው ሆኖ አሁን ያድነናል፥ የሰውነትን እድፍ ማስወገድ አይደለም፥ ለእግዚአብሔር የበጎ ሕሊና ልመና ነው እንጂ፥ ይህም በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ ነው፤” 1ጴጥ. 3፥20-21
መቼም ኃጢአት የሰውነት እድፍ ስላልሆነ በውሃ በመታጠብ ወይም በጥምቀት አይለቅም፡፡ በጌታችን ስምና በደሙ (በሞቱ) ነው የሚደመሰሰው። በተለይም የመጨረሻው ጥቅስ የሰውነትን እድፍ ማስወገድ አይደለም፥ ለእግዚአብሔር የበጎ ሕሊና ልመና ነው እንጂ፥ ይህም በኢየሱስ ክርስቶስ ትንሣኤ ነው፤” የሚለው ይህን ያስረዳል። ከዚህ ውጪ ጥምቀት የኃጢአት ስርየት ይገኝበታል ማለት የመጽሐፍ ቅዱስ ድጋፍ የለውም። በክርስቶስ ስም ያመነ ሰው የኃጢአቱን ስርየት በስሙና ስለ እርሱ በፈሰሰው ደሙ ይቀበላል። በውሃ በመጠመቅም ከክርስቶስ ጋር መተባበሩን ያሳያል። ስለዚህ የእምነትና የጥምቀት ተያያዝነት በዚህ መልክ ይገለጣል እንጂ ኃጢአት በጥምቀት ይሰረያል ማለት የክርስቶስን ሞት ከንቱ ማድረግ ነው የሚሆነው፡፡ ስለዚህ ጥምቀት የኀጢአት ስርየትን አያሰጥም ማለት ኑፋቄ ተብሎ ሊያስወግዝ አይገባውም ነበር፡፡
“ለ. “ሰው ያለ መልካም ስራ መጽደቅ ይችላል” ብለዋል፡፡ ትምህርተ ድኂን ገጽ 56”
ሰው የሚድነው በእምነት መሆኑ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነት ነው፡፡ ሰው በስራው የሚድን ቢሆን ኖሮ ክርስቶስ መምጣትና መሞት ባላስፈለግውም ነበር፡፡ ነገር ግን በስራችን መዳን ስለማንችል በክርስቶስ ሞት አምነን እንጸድቅ ዘንድ ክርስቶስ ሰው ሆኖ መጣልን፡፡ ሰው በሥራው የማይጸድቀው ስራው ፍጹም ስላልሆነ ነው፡፡ “ጽድቃችን እንደ መርገም ጨርቅ ነው” ኢሳ. 64፥6 የሚለው ቃል የሰው ጽድቅ ከኃጢአት ያልተለየና በእግዚአብሔር ፊት ሰውን ሊያቆመው እንደማይችል ያስረዳል፡፡ ደግሞም “ሕግን ሁሉ የሚጠብቅ፥ ነገር ግን በአንዱ የሚሰናከል ማንም ቢኖር በሁሉ በደለኛ ይሆናል፤ አታመንዝር ያለው ደግሞ። አትግደል ብሎአልና፤” (ያዕ. 2፥10)
·        “ሁሉ ኀጢአትን ሠርተዋልና የእግዚአብሔርም ክብር ጐድሎአቸዋል፤ በኢየሱስ ክርስቶስም በሆነው ቤዛነት በኩል እንዲያው በጸጋው ይጸድቃሉ።” ሮሜ 3፥23-24
·        “እንደዚሁም በአሁን ዘመን ደግሞ በጸጋ የተመረጡ ቅሬታዎች አሉ። በጸጋ ከሆነ ግን ከሥራ መሆኑ ቀርቶአል፤ ጸጋ ያለዚያ ጸጋ መሆኑ ቀርቶአል።” ሮሜ 11፥5-6
·        ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም፤ ማንም እንዳይመካ ከሥራ አይደለም።” ኤፌ. 2፥8-9
·        “እንደ ምሕረቱ መጠን ለአዲስ ልደት በሚሆነው መታጠብና በመንፈስ ቅዱስ በመታደስ አዳነን እንጂ፥ እኛ ስላደረግነው በጽድቅ ስለ ነበረው ሥራ አይደለም፤ ያን መንፈስም፥ በጸጋው ጸድቀን በዘላለም ሕይወት ተስፋ ወራሾች እንድንሆን፥ በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በእኛ ላይ አትርፎ አፈሰሰው።” ቲቶ 3፥5-7
·        “ያዳነን በቅዱስም አጠራር የጠራን እግዚአብሔር ነውና፥ ይህም እንደ ራሱ አሳብና ጸጋ መጠን ነው እንጂ እንደ ሥራችን መጠን አይደለም፤ ይህም ጸጋ ከዘላለም ዘመናት በፊት በክርስቶስ ኢየሱስ ተሰጠን” 2ጢሞ. 1፥9
·        “ነገር ግን እግዚአብሔር በምሕረቱ ባለ ጠጋ ስለ ሆነ፥ ከወደደን ከትልቅ ፍቅሩ የተነሣ በበደላችን ሙታን እንኳ በሆንን ጊዜ ከክርስቶስ ጋር ሕይወት ሰጠን፥ በጸጋ ድናችኋልና፥ … የእግዚአብሔርን ጸጋ አልጥልም፤ ጽድቅስ በሕግ በኩል ከሆነ እንኪያስ ክርስቶስ በከንቱ ሞተ።” ገላ. 2፥4-5፡21 
·        “ጻድቅ በእምነት ይኖራል ተብሎአልና ማንም በእግዚአብሔር ፊት በሕግ እንዳይጸድቅ ግልጥ ነው።” ገላ . 3፥11

እነዚህ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶች ጽድቅ በእግዚአብሔር ጸጋ በእምነት እንጂ በሥራ እንደማይገኝ ይመሰክራሉ፡፡

ሰው በሥራው አይጸድቅ፤ ሥራ መጽደቂያ ሳይሆን የእምነት መግለጫ ነው። ሰው በጸጋ የዳነውም እግዚአብሔር አስቀድሞ ያዘጋጀውን መልካሙን ሥራ ለመሥራት ነው ኤፌ. 2፥10፡፡ ታዲያ ሰው የሚጸድቅበት እምነት ምን አይነት እምነት ነው? ቢባል በሥራ የሚገለጥ ሕያው እምነት ነው፡፡ ጳውሎስ “በክርስቶስ ኢየሱስ ሆኖ፥ በፍቅር የሚሠራ እምነት እንጂ መገረዝ ቢሆን ወይም አለመገረዝ አይጠቅምምና።” ገላ. 5፥6 በማለት የዚህን እምነት ሕያውነት መስክሯል፡፡ ያዕቆብም እምነት በሥራ ካልተገለጸ ሕያው ሳይሆን የሞተ እምነት ነውና አያድንም የሚል መልእክት ያስተላልፋል። “ወንድሞቼ ሆይ፥ እምነት አለኝ የሚል፥ ሥራ ግን የሌለው ሰው ቢኖር ምን ይጠቅመዋል? እምነቱስ ሊያድነው ይችላልን? … ሥራ የሌለው እምነት ቢኖር በራሱ የሞተ ነው።” ያዕ. 2፥14፡17፡26 በሥራ የማይገለጽ እምነት አጋንንት የማምኑት ዐይነት እምነት ነው፡፡ አጋንንት እግዚአብሔር አንድ መሆኑን ያምናሉ፤ ይንቀጠቀጡማል፡፡ ነገር ግን ይህ እምነታቸው ከዕውቀት ያለፈና በሥራ የሚገለጽ ባለመሆኑ የሞተ እምነት ነው።

ያዕቆብ አምኖ የጸደቀ ሰው እምነቱን በመልካም ሥራ መግለጽ ያለበት መሆኑን ሲጽፍ አባታችን አብርሃም ልጁን ይሥሐቅን በመሠዊያው ላይ በማቅረብ የሠራው መልካም ሥራ አስቀድሞ ባመነውና በጸደቀበት እምነት ላይ የተመሠረተ መሆኑንም አስረድቷል። “እምነት ከሥራው ጋር ዐብሮ ያደርግ እንደ ነበረ፥ በሥራም እምነት እንደ ተፈጸመ ትምለከታለህን? መጽሐፍም አብርሃምም እግዚአብሔርን አመነ፤ ጽድቅም ሆነ ተቈጠረለት ያለው ተፈጸመ። የእግዚአብሔርም ወዳጅ ተባለ።” ያዕ. 2፥22-23 የአብርሃም እምነት ሕያው እምነት መሆኑ መልካም ሥራ በመሥራት ተገልጿል ማለት ነው።

እምነትና ምግባር በዚህ ሁኔታ የተያያዙ ናቸው፤ በመጀመሪያ ማመንና መጽደቅ ነው። ከጸደቁ በኋላ መልካም ሥራን መሥራት ይከተላል። ሰው መልካም ሥራ የሚሠራው ስለጸደቀ ነው እንጂ ለመጽደቅ ብሎ አይደለም፡፡ የሚያድን እምነት ሕያው እምነት ነው። ሕያው እምነትም በሥራ ይገለጻል። በሥራ የማይገለጽ እምነት ግን ሕያው ስላልሆነ አያድንም። ነገር ግን ሰው በሥራው አይጸድቅም በሥራው እምነቱ ሕያው መሆኑን መሰክራል እንጂ።

የእምነትና የሥራን ምንነትና ተያያዥነት ተመልክተናል፡፡ ስለዚህ ሰው በሥራው አይጸድቅም ማለት ትክክለኛና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ትምህርት በመሆኑ ሊያስወግዝ አይገባውም፡፡ ይልቁንም ሊያስወግዝ የሚገባው የክርስቶስን ሞት ከንቱ የሚያደርገውና በሥራ ይጸደቃል የሚለው ኢክርስቲያናዊ ትምህርት ነው። በግንቦቱ ሲኖዶስ ስብሰባ ላይ ግን እነዚህ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነቶች ኑፋቄ ተብለው ተወግዘዋል፡፡

ይቀጥላል

28 comments:

  1. the perspective of Orthodox "grace and works"............................................. Orthodoxy has in general avoided trying to rationally define the faith in precise terms.What has been demonstrated down through history, however, is that every major heresy was due to someone who began to fit God into a rational framework!!!As has usually been understood in much of Western thought, the violation of the Law required the death of the violator. The animal is essentially taking the place of our death, dying in our place in order to satisfy the demands of the Law, and allow God to forgive us freely. However, they had to sacrifice repeatedly, but Christ comes and does it once for all, completing the work that the animal sacrifices could only do in an incomplete manner. In this understanding, God forgiving the person for breaking the Law and declaring him or her "not guilty" becomes the primary point of salvation. The death of the animal essentially takes our place and is guilty for us. this is protestants understanding!!!!!!! what about orthodoxy? In Orthodox understanding salivation is being about defeating death, rescuing us from Satan and giving us new life.but befor this,It is important to understand a couple things about the sacrificial system of the Old Testament. The first thing to note is that all the sacrifices of ot were pointing to a future reality. Their value lay in the concept of "icon" as understood in Orthodoxy. They were essentially windows that allowed those prior to Christ to participate in His sacrifice by faith through these icons.Heb 9:9-14 these sacrifices were "copies" or shadows of the heavenly one. They point to the reality!The only power of those animal sacrifices to accomplish anything in the people that preformed them was in Christ making it effective through His sacrifice. Therefore, it is important to keep in mind that the blood itself of the sacrifices could do nothing to help those who offered it.The required blood to forgive sins is not the animal's but Christ's blood. They did not need the icon of the sacrifice if it did not point to the reality. This is important to remember because some theologies would have these sacrifices actually accomplishing forgiveness of sins because of the blood of the animal rather than the blood of Christ.God did not desire sacrifices at times because instead of pointing to Christ, the people did them as if the act itself had power to forgiven and heal. Psa 51:16-17,Hos 6:6,Mat9:13,Psa 40:6 The required blood to forgive sins is not the animal's but Christ's blood. They did not need the icon of the sacrifice if it did not point to the reality. This is important to remember because some theologies (including protestants) would have these sacrifices actually accomplishing forgiveness of sins because of the blood of the animal .So, what is it about the blood?To understand where blood fits into the sacrificial system, we must first go back even before that was instituted to see what "blood" represented. ኦሪት ዘሌዋውያን 17; 10፤ ከእስራኤልም ልጆች ወይም በመካከላቸው ከሚኖሩ እንግዶች ማናቸውም ሰው ደም ቢበላ፥ ደም በሚበላው በዚያ ሰው ላይ ፊቴን አከብድበታለሁ፥ ያንንም ሰው ከሕዝቡ ለይቼ አጠፋዋለሁ።

    ReplyDelete
  2. ...continued...notice the restriction God places from the very beginning on drinking the blood of any life.This is important in understanding the roll of blood in our salvation.The other important piece of information is that the blood contains the life of the animal.ዘፍ. 9፡4-6 ነገር ግን ነፍሱ ደሙ ያለችበትን ሥጋ አትብሉ ኦሪት ዘሌዋውያን 17;14 የሥጋ ሁሉ ሕይወትና ደሙ አንድ ነውና የሥጋውን ሁሉ ደም አትብሉ የሚበላውም ሁሉ ተለይቶ ይጥፋ !!!why???God tells them in many of the sacrifices to eat the flesh but not to drink the blood. በዘፍጥረት 9፡4 ላይ ነው። ከጥፋት ውሃ በኋላ እግዚአብሔር ለኖኅ እና ለቤተሰቡ በሰጠው ትእዛዝ ውስጥ ኖኅና ቤተሰቡ ሕያውና ተንቀሳቃሽ ፍጡር ሁሉ እንዲመገቡ ነገር ግን ደሙ በውጡ ያለበትን ስጋ እንዳይበሉ ሲያስጠነቅቃቸው እንመለከታለን።ሐዋ. 15፥20 ነገር ግን ከጣዖት ርኵሰትና ከዝሙት ከታነቀም ከደምም ይርቁ ዘንድ እንድንጽፍላቸው እቈርጣለሁ። ሐዋ. 15፥28-29 ለጣዖት ከተሠዋ፥ ከደምም፥ ከታነቀም፥ ከዝሙትም ትርቁ ዘንድ ከዚህ ከሚያስፈልገው በቀር ሌላ ሸክም እንዳንጭንባችሁ ዘሌ. 3፡17 ስብና ደም እንዳትበሉ በምትኖሩበት ሁሉ ለልጅ ልጃችሁ የዘላለም ሥርዓት ነው።አይሁድ ለምንድን ነው ደም እንዳይበሉ አጥብቀው የተከለከሉት???So, what is it about the blood???? ....1.the important piece of information is that the blood contains the life of the animal. 2.God commands them not to drink the blood of any of the sacrifices:ለምን የሚለውን ለመፍታት የፋሲካውን በግ እስኪ በድንብ እንመልከተው!እስራኤልላውያን ከግብፅ ባርነት ከመውጣታቸው በፊት መቃኖቻቸውን ደምቀብተው ከሞት ተርፈዋል ።ዘፀ. 12፡7 ከደሙም ወስደው በሚበሉበት ቤት ሁለቱን መቃንና ጉበኑን ይቅቡት።

    ዘፀ. 12፡13 ደሙም ባላችሁበት ቤቶች ምልክት ይሆንላችኋል ደሙንም ባየሁ ጊዜ ከእናንተ አልፋለሁ እኔም የግብፅን አገር በመታሁ ጊዜ መቅሰፍቱ ለጥፋት አይመጣባችሁም።

    ዘፀ. 12፡22 ከሂሶጵ ቅጠልም ጭብጥ ውሰዱ፥ በዕቃ ውስጥ ባለውም ደም ንከሩት፥ በዕቃውም ውስጥ ካለው ደም ሁለቱን መቃኖችና ጉበኑን እርጩ ከእናንተም አንድ ሰው ከቤቱ ደጅ እስኪነጋ ድረስ አይውጣ።

    ዘፀ. 12፡23 እግዚአብሔር ግብፃውያንን ይመታ ዘንድ ያልፋልና ደሙንም በጉበኑና በሁለቱ መቃኖች ላይ ባየ ጊዜ እግዚአብሔር በደጁ ላይ ያልፋል፥ አጥፊውም ይመታችሁ ዘንድ ወደ ቤታችሁ እንዲገባ አይተውም።Note here what is specifically affecting the atonement…the life of the blood. Why?The life of the blood was to give life to those under death. The life of the blood was to counter death. It is through this function that the blood atones for our sins. Sin is what causes death to our souls, both our own sins and the sin of Adam, which has passed down this death from the beginning. The life defeats death, but the only life that is able to do this is God's life. Therefore, these animal sacrifices point to the one life that can give our souls new life and defeat death.,,,,,

    ReplyDelete
  3. The writer of this article looks useless or unmatured. He writes only one part doesn't want to see the whole bible. What does the bible say in all. Do take only part of bible read all.

    ReplyDelete
  4. .Notice The people were to eat the sacrifice at their home, not in the temple even. As we have noted, however, they did not drink the blood, but put it upon the doorpost of the dwelling. notice a key change when we come to what Christ says:ዮሐ6;53 ስለዚህ ኢየሱስ እንዲህ አላቸው። እውነት እውነት እላችኋለሁ፥ የሰውን ልጅ ሥጋ ካልበላችሁ ደሙንም ካልጠጣችሁ በራሳችሁ ሕይወት የላችሁም።

    54 ሥጋዬን የሚበላ ደሜንም የሚጠጣ የዘላለም ሕይወት አለው፥ እኔም በመጨረሻው ቀን አስነሣዋለሁ።

    55 ሥጋዬ እውነተኛ መብል ደሜም እውነተኛ መጠጥ ነውና። ሥጋዬን የሚበላ ደሜንም የሚጠጣ በእኔ ይኖራል እኔም በእርሱ እኖራለሁ።Here Christ tells us not just to eat His flesh, but also to drink His blood in order to have life. This is the only time in the whole Bible God tells us to drink blood. Why? Because only Christ's blood contains the life that can actually give us life and defeat death. How are we to drink this blood and eat this flesh? By sacrificing his body so that the blood may flow. By becoming one of us, with divine life, He is able to defeat death By becoming one of us, with divine life, He is able to defeat death and gives us a means to unite to His life once again. ዕብራውያን 2:14እንግዲህ ልጆቹ በሥጋና በደም ስለሚካፈሉ፥ እርሱ ደግሞ በሞት ላይ ሥልጣን ያለውን በሞት እንዲሽር፥ ይኸውም ዲያብሎስ ነው፥ በሕይወታቸውም ሁሉ ስለ ሞት ፍርሃት በባርነት ይታሰሩ የነበሩትን ሁሉ ነጻ እንዲያወጣ፥ በሥጋና በደም እንዲሁ ተካፈለ።the sacrifices were pointing to the life of His blood by which we can unite to His life. By this life, death is defeated, but to unite with Christ, first He had to be broken so that we could partake of Him.1ኛቆሮ10:15-18የምንባርከው የበረከት ጽዋ ከክርስቶስ ደም ጋር ኅብረት ያለው አይደለምን? የምንቆርሰውስ እንጀራ ከክርስቶስ ሥጋ ጋር ኅብረት ያለው አይደለምን?

    17 አንድ እንጀራ ስለ ሆነ፥ እኛ ብዙዎች ስንሆን አንድ ሥጋ ነን፤ ሁላችን ያን አንዱን እንጀራ እንካፈላለንና።

    18 በሥጋ የሆነውን እስራኤል ተመልከቱ፤ መሥዋዕቱን የሚበሉ የመሠዊያው ማኅበረተኞች አይደሉምን?The fact that the Israelites ate from the altar and by doing so participated in the sacrifice, so partaking of Christ in the Eucharist is a participation in the life of Christ. and gives us a means to unite to His life.,,,,

    ReplyDelete
  5. This union to Christ by grace is what saves us.God's forgiveness of our sins becomes a complete when God needs to free us from the bondage of death.Until we have that life in us, God's forgiveness is only an unrealized potential. Accepting His forgiveness freely offered is to unite to Him and live in Him. We do that through the partaking of the blood of Christ and having death pass over us. since We are not justified to the Law; rather, the Law shows us our sin and indicates to us the gravity of our situation. The Law cannot give us the solution to our problem; it can only show us the problem.That is why the Orthodoxy understanding of salvation is the union with Christ who is our life; having faith in Him as the source of salvation. Not simply that He accomplishes it for us, but that He Himself is our salvation and not the fulfilling of the Law.We see this when Christ was asked what is the most important commandment. He told us that love of God and each other, relationship to Him, is the key. Fulfill that and you fulfill all the Law and the Prophets. Ironically, by uniting to Christ, we fulfill the Law as well for it is that union to which the Law points.it is clear that the reason many Protestants see Orthodoxy as not focusing on forgiveness ,but in orthodoxy understanding of salvation This forgiveness not only involves a reconciliation of the relationship to God, but the freeing of our souls from the bondage of death. God saves us by uniting us to the person of Jesus Christ and not by Him(protestants veiw) or us(JEWsveiw) meeting the demands of the Law.He fulfills the Law, yes, but righteousness comes through faith in Christ, not through faith in the fulfilling of the Law. It is the establishing of a right relationship with Christ and God that makes us righteous, not the fulfilling of the Law itself.ሮሜ4:13-16 የዓለምም ወራሽ እንዲሆን ለአብርሃምና ለዘሩ የተሰጠው የተስፋ ቃል በእምነት ጽድቅ ነው እንጂ በሕግ አይደለም።

    14 ከሕግ የሆኑትስ ወራሾች ከሆኑ እምነት ከንቱ ሆኖአል የተስፋውም ቃል ተሽሮአል፤

    15 ሕጉ መቅሠፍትን ያደርጋልና፤ ነገር ግን ሕግ በሌለበት መተላለፍ የለም።

    16-17 ስለዚህ ከሕግ ብቻ ሳይሆን ከአብርሃም እምነት ደግሞ ለሆነ ለዘሩ ሁሉ የተስፋው ቃል እንዲጸና እንደ ጸጋ ይሆን ዘንድ በእምነት ነው protestants understanding is meaningless as if the judge said to someone he just declared "not guilty," "Take him back to his prison cell." What good does such forgiveness do if one remains in bondage?......

    ReplyDelete
  6. in much of Protestant theology,God's forgiveness is the point at which one is "saved". We have violated God's Law. God wants to forgive us, but is unable because to do so would violate His divine justice. Therefore, He has His Son die for us in our place, satisfying the demands of the Law and allowing God to forgive us.This is what I would like to call the "simple" understanding of forgiveness. forgiveness is more than simply God pardoning us. It involves that, but is also includes the fixing of the problem, cleansing of the sin and its effects upon us. That effect is bondage to death. Forgiveness, then, includes our release from bondage. The judge releases one from prison because God declares them "not guilty." Otherwise, there is no real forgiveness. By God's forgiveness becoming a reality in our lives, God doesn't just pardon us, but frees us from our bondage. In Orthodoxy, that bondage is to death that holds us captive. Forgiveness includes the concept of giving us life.It is this fuller understanding of forgiveness of which the Scriptures speak in proclaiming that without the shedding of blood, there is no remission of sins. Even the word used in Hebrews instead of forgiveness contains a medical meaning: the remission of a sickness. Our sins to be remitted and forgiven must also have their consequences and effects upon us remedied. Without that, such pardon is meaningless. As meaningless as if the judge said to someone he just declared "not guilty," "Take him back to his prison cell." What good does such forgiveness do if one remains in bondage?For us to obtain a full and complete forgiveness, it requires the shedding of blood. For by the shedding of blood are we able to partake of His life, be released from the bondage of sin and death, and God's forgiveness of our sins becomes a complete reality in our lives. Until we have that life in us, God's forgiveness is only an unrealized potential. Accepting His forgiveness freely offered is to unite to Him and live in Him. We do that through the partaking of the blood of Christ and having death pass over us.....

    ReplyDelete
  7. በፕሮቴስታንቶች እኛን በህግ ለመጽደቅ የሚሞክሩ እያሉ ይክሳሉ እውንእታው ግን በተቃራኒ new!Protestants use, the key to salvation is the Law. There is an assumption that the doing of the Law saves one. The problem is that we sin and cannot fulfill the Law, so we will all suffer the punishment of breaking the Law. Christ, being divine, does fulfill the Law perfectly, so He is able to come in and take our punishment, death, and live anyway. His righteousness, the fulfilling of the Law, becomes our righteousness. The point here is that the fulfilling of the Law is still the basis for salvation. The assumption is if we could fulfill it perfectly, then we could save ourselves. We can't, but Christ can so He does it for us. Whether it is Christ or we, the fulfilling of the Law is still the point of salvation. Otherwise, forgiveness for breaking it would not be required!ሮሜ4:13-16 የዓለምም ወራሽ እንዲሆን ለአብርሃምና ለዘሩ የተሰጠው የተስፋ ቃል በእምነት ጽድቅ ነው እንጂ በሕግ አይደለም።

    14 ከሕግ የሆኑትስ ወራሾች ከሆኑ እምነት ከንቱ ሆኖአል የተስፋውም ቃል ተሽሮአል፤

    15 ሕጉ መቅሠፍትን ያደርጋልና፤ ነገር ግን ሕግ በሌለበት መተላለፍ የለም።

    16-17 ስለዚህ ከሕግ ብቻ ሳይሆን ከአብርሃም እምነት ደግሞ ለሆነ ለዘሩ ሁሉ የተስፋው ቃል እንዲጸና እንደ ጸጋ ይሆን ዘንድ በእምነት ነው!The contrast here is a righteousness derived from fulfilling the Law compared to one sourced from faith. The unstated "who" here is faith in Christ. Christ is a person, not the Law. He fulfills the Law, yes, but righteousness comes through faith in Christ, not through faith in the fulfilling of the Law. It is the establishing of a right relationship with Christ and God that makes us righteous, not the fulfilling of the Law itself.

    ReplyDelete
  8. ወደ ሮሜ ሰዎች7;4እንዲሁ፥ ወንድሞቼ ሆይ፥ እናንተ ደግሞ በክርስቶስ ሥጋ ለሕግ ተገድላችኋል፤ ለእግዚአብሔር ፍሬ እንድናፈራ፥ እናንተ ለሌላው፥ ከሙታን ለተነሣው፥ ለእርሱ ትሆኑ ዘንድ። ጻድቅ በእምነት (faith in Christ, not through faith in the fulfilling of the Law) ይኖራል ተብሎአልና ማንም በእግዚአብሔር ፊት በሕግ እንዳይጸድቅ ግልጥ ነው።” ገላ . 3፥1116 ነገር ግን ሰው በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን እንዲጸድቅ እንጂ በሕግ ሥራ እንዳይሆን አውቀን፥ ሥጋን የለበሰ ሁሉ በሕግ ሥራ ስለማይጸድቅ፥ እኛ ራሳችን በሕግ ሥራ ሳይሆን በክርስቶስ እምነት እንጸድቅ ዘንድ በክርስቶስ ኢየሱስ አምነናል።ገላ 2፥16 This next section of verses lays this out clearly:እንግዲህ ሕግ የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃል የሚቃወም ነውን? አይደለም። ሕያው ሊያደርግ የሚቻለው if there had been a law given which could make alive ሕግ ተሰጥቶ ቢሆንስ በእውነት ጽድቅ ከሕግ በሆነ ነበር፤ገላ . 3፥21Notice here the goal, to "make alive". The Law could not do this. Our justification is by becoming alive to God. This is what righteousness is, to be alive to God. The Law cannot do this whether it is we doing it or Jesus Christ doing it for us. That alone will not save us. Righteousness cannot come from the Law as Paul clearly states in this passage. So, what is the Law's purpose? እምነትም ሳይመጣ ሊገለጥ ላለው እምነት ተዘግተን ከሕግ በታች እንጠበቅ ነበር።

    24 እንደዚህ በእምነት እንጸድቅ ዘንድ ሕግ ወደ ክርስቶስ የሚያመጣ ሞግዚታችን ሆኖአል፤

    25 እምነት ግን መጥቶአልና ከእንግዲህ ወዲህ ከሞግዚት በታች አይደለንም።

    26 በእምነት በኩል ሁላችሁ በክርስቶስ ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጆች ናችሁና፤

    27 ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቃችሁ ሁሉ ክርስቶስን ለብሳችኋልና።The Law's primary purpose was to be a mirror for our sinful condition so that we might not become proud and arrogant against God, so that we would come to Him in humility. The Law's purpose is to lead us to God, to Christ for healing. Seeing how far we are from the character of God, it should cause us to come repentant to Him. Then He forgives us. The purpose of the sacrificial system was to act as a means whereby the people could come to God through an icon. Now that we have the reality of Christ's sacrifice for us, we no longer need that icon and can participate more directly in His body and blood.

    Only union with God can save us, not the fulfillment of the Law. This is why the juridical understanding of atonement is incomplete. What it can show us, like the Law, is our sinful condition. It can show us that we are in bondage due to sin. We are not justified to the Law; rather, the Law shows us our sin and indicates to us the gravity of our situation. The Law cannot give us the solution to our problem; it can only show us the problem. That is why the juridical view cannot give us the answer to the atonement for it is a solution based upon the fulfillment of the law. Such a basis for our salvation, righteousness and justification is contrary to the Gospel that Christ has given us.

    That is why the Orthodoxy understanding of salvation is the union with Christ who is our life; having faith in Him as the source of salvation. Not simply that He accomplishes it for us, but that He Himself is our salvation and not the fulfilling of the Law.....

    ReplyDelete
  9. We see this when Christ was asked what is the most important commandment. He told us that love of God and each other, relationship to Him, is the key. Fulfill that and you fulfill all the Law and the Prophets. Ironically, by uniting to Christ, we fulfill the Law as well for it is that union to which the Law points.An external necessity does not bind God, compelling him to kill someone in order to forgive us. His forgiveness reconciles us to Him: the restoration of life, the defeat of death, and He accomplishes this through the life inherent in His blood and our union to it.የዮሐንስ ወንጌል15
    1 እውነተኛ የወይን ግንድ እኔ ነኝ፤ ገበሬውም አባቴ ነው። 2 ፍሬ የማያፈራውን በእኔ ያለውን ቅርንጫፍ ሁሉ ያስወግደዋል፤ ፍሬ የሚያፈራውንም ሁሉ አብዝቶ እንዲያፈራ ያጠራዋል። 3 እናንተ ስለ ነገርኋችሁ ቃል አሁን ንጹሐን ናችሁ፤ 4 በእኔ ኑሩ እኔም በእናንተ። ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ ባይኖር ከራሱ ፍሬ ሊያፈራ እንዳይቻለው፥ እንዲሁ እናንተ ደግሞ በእኔ ባትኖሩ አትችሉም። 5 እኔ የወይን ግንድ ነኝ እናንተም ቅርንጫፎች ናችሁ። ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና በእኔ የሚኖር እኔም በእርሱ፥ እርሱ ብዙ ፍሬ ያፈራል። 6 በእኔ የማይኖር ቢሆን እንደ ቅርንጫፍ ወደ ውጭ ይጣላል ይደርቅማል፤ እነርሱንም ሰብስበው ወደ እሳት ይጥሉአቸዋል፥ ያቃጥሉአቸውማል።

    በዚህ ክፍል ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱን እንደ እውነተኛ የወይን ግንድ ይመስላል። አብን ደግሞ እንደ የወይኑ ገበሬ። አማኞችን ደግሞ በወይኑ ግንድ ማለትም በክርስቶስ ላይ እንዳሉ ቅርንጫፎች። በዚህ ክፍል ጌታ ሊያስተላልፈው የሚፈልገው መልዕክት ያለ ክርስቶስ አማኞች ከግንዱ እንደ ተለየ ቅርንጫፍ ብቻቸውን ሕይወት ሊኖራቸው እንደማይችልና ያለ ክርስቶስ ሊያፈሩ እንደማይችሉ ነው።

    በቁጥር ሁለት ላይ ጌታ "ፍሬ የማያፈራውን በእኔ ያለውን ቅርንጫፍ ሁሉ ያስወግደዋል“ ይላል። ልክ ቅርንጫፍ ከግንዱ ሊቆረጥ እንደሚችል እንዲሁ ከክርስቶስ መወገድ ወይም መቆረጥ እንዳለ በግልጽ ያሳየናል። መወገድ ብቻ ሳይሆን ከመወገድ ጋር ተያይዞ ደግሞ መድረቅና ተሰብስቦ ወደ እሳት መጣል እንዳለም በቁጥር 6 ያስጠነቅቃል። "በእኔ የማይኖር ቢሆን እንደ ቅርንጫፍ ወደ ውጭ ይጣላል ይደርቅማል፤ እነርሱንም ሰብስበው ወደ እሳት ይጥሉአቸዋል፥ ያቃጥሉአቸውማል።" ...

    ReplyDelete
  10. In ሮሜ 6 we get a picture that we are slaves to sin, which is death. We are able to overcome this bondage by uniting ourselves to Christ in baptism. Because of this we are freed from bondage and death, ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን?

    4 እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።

    5 ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተባበርን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ ከእርሱ ጋር እንተባበራለን፤ ሮሜ 6;5“For if we have been planted together in the likeness of His death, certainly also we shall be of the resurrection….” There are two way of redeeming something, either by buying it back, or by defeating the one who holds it. ከእንግዲህስ ወዲያ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን፤ የሞተስ ከኃጢአቱ ጸድቋልና።ሮሜ 6;6 We also see this same concept in the Old Testament examples of redemption, most obviously in how God redeemed Israel Egypt. He didn’t come in and buy them back from Pharaoh, God forcefully took them from him. They were freed from bondage by force.that Christ defeated death by death and on those in the tombs bestowed life. It was a defeat of Satan who held us bound to death with our sins.The central celebration of Christ’s resurrection is called “Pascha” which is the transliteration of the Greek word for “Passover.” It was this sacrifice, the central sacrifice by which the Israelites were redeemed from Egypt, that illustrates how Christ with His sacrifice redeems us from the bondage of Satan and death. Death passes over those who have eaten Him and as St. John Chrysostom so graphically says, smeared His blood on the doorpost of our mouth. Our Christ being the “new Pascha”, in that we have been brought from death to life. St.efrem shows that this was the view of the early Church:የሕይወት መድኃኒት የሆነው እርሱ ከሰማየ ሰማያት በመውረድ በሟች ፍሬ አምሳል በሥጋ ተሰውሮ በመካከላችን ተገለጠ፡፡ ሞትም እንደለመደው ሌሎች ፍሬዎች ላይ እንደሚያደርገው እርሱንም ሊውጥ ወደ እርሱ በቀረበ ጊዜ ሕይወት የሆነው እርሱ በተራው ሞትን ዋጠው፡፡ ይህ ራሀብተኛ የሚበላውን ሊውጠው የተዘጋጀ ምግብ ሆኖ ነበር፡፡ እርሱን የሚበላውን የበላው ይህ ራሀብተኛ ተስገብግቦ በዋጠው ፍሬ ምክንያት በስስት ውጧቸው የነበሩትን ነፍሳት ሁሉ ተፋቸው፡፡ የተራበ ሞት ጎምጅቶ በዋጠው ፍሬ ምክንያት በስስት የዋጣቸውንም በማጣቱ ሆዱ ባዶ ቀረ፡፡ የሕይወት ፍሬ ለመዋጥ የተፋጠነው ሞት በፍጥነት በእርሱ ተውጠው የነበሩትን ነፍሳት ተገድዶ ነፃ እንዲለቃቸው ተደረገ፡፡ አንድ እርሱ በመስቀል ላይ በመሞቱ ምክንያት በእርሱ ጥሪ በሲዖል የነበሩ ነፍሳት ሁሉ ነፃ ወጡ፡፡ የዋጠውን ሞት ከሁለት የሰነጠቀው ፍሬ እና ሕይወትን ይሰጥ ዘንድ ተመራምረው ሊደርሱበት ከማይችሉት ዘንድ የተላከው እርሱ ጌታችን መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፡፡ ሞት ውጧቸው የነበሩት ነፍሳት ወደ ሕይወት ማደሪያ ይሸጋገሩ ዘንድ መስቀሉን ከሲዖል መወጣጫ ድልድይ አድርጎ የሠራ እርሱ እንደመሰላቸው የእንጨት ሠሪው ልጅ ነው፡፡ St. Ireneus also ;For if man, who had been created by God that he might live, after losing life, through being injured by the serpent that had corrupted him, should not any more return to life, but should be utterly [and for ever] abandoned to death, God would [in that case] have been conquered, and the wickedness of the serpent would have prevailed over the will of God. But inasmuch as God is invincible and long-suffering, He did indeed show Himself to be long-suffering in the matter of the correction of man and the probation of all, as I have already observed; and by means of the second man did He bind the strong man, and spoiled his goods, and abolished death, vivifying that man who had been in a state of death. For at the first Adam became a vessel in his (Satan’s) possession, whom he did also hold under his power, that is, by bringing sin on him iniquitously, and under color of immortality entailing death upon him. For, while promising that they should be as gods, which was in no way possible for him to be, he wrought death in them: wherefore he who had led man captive, was justly captured in his turn by God; but man, who had been led captive, was loosed from the bonds of condemnation.

    St. Ireneus, “Against the Heresies,” Book 3, Chp. 23.

    ReplyDelete
  11. አሁን ወድ ዋናው ነጥብ እንምጣ!!!Faith is the foundation of all good deeds, and without faith it is impossible to please the Lord (Heb. 11:6).but“ወንድሞቼ ሆይ፥ እምነት አለኝ የሚል፥ ሥራ ግን የሌለው ሰው ቢኖር ምን ይጠቅመዋል? እምነቱስ ሊያድነው ይችላልን? … ሥራ የሌለው እምነት ቢኖር በራሱ የሞተ ነው።” ያዕ. 2፥14፡17፡26 One must do good deeds( but not place hope in them.)For our salvation one needs not simply faith alone, but works also. The words of the Apostle Paul: By the deeds of the law there shall no flesh be justified (Romans 3:20) refer to the works of the Old Testament laws and not to the new commandments of grace.But To place hope in one's deeds is a sign of self-reliance. The Lord does not always grant us strength to perform good deeds, but rather allows the passions to be strengthened in us so that we might acknowledge our weakness and humble ourselves before God,what was orthodox understanding? God wishes to work in us and through us, not over and above us. He wants to work with us in a relationship of love and joy. Thus, when Jesus ask them what they should do, they say that we need to send the people away. But Christ, who could have turned the bread into stone before their eyes and amazed the crowds with such a miracle, instead tells the disciples to feed them.

    What do they have? Five loaves and two fish which is hardly enough for my own family. I have a wife and three kids, one a teenager, so you know what I'm taking about. There was no way that this little food was enough to feed that crowd. Yet, Jesus does not despise it. He does not cast it aside as negating His divine power and grace. Rather, He takes what we offer Him and by grace makes it sufficient for the job it needs to do. In all our lives, this is our relationship with our "works". They are totally insufficient to gain us points with God, they would not even pay for one brick in a heavenly mansion. However, in God's grace, our "works" offered to Him do not return void, but obtain for us eternal value and reward in union with God.ጸጋ (grace) ኃጢአትን ድል አድርጎ ለመኖር የሚያስችል ኃይል ነውና remembering God's commandment: እንዲሁ እናንተ ደግሞ የታዘዛችሁትን ሁሉ ባደረጋችሁ ጊዜ። የማንጠቅም ባሪያዎች ነን፥ ልናደርገው የሚገባንን አድርገናል በሉ።ሉቃ 17;10'Christ died on account of our sins in accordance with the Scriptures' ( 1ቆሮ 15:3); and to those who serve Him well He gives freedom. 'Well done, good and faithful servant,' He says,ማቴ 25;21 ' መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ፤ በጥቂቱ ታምነሃል፥ በብዙ እሾምሃለሁ፤ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ አለው።ወደ ሮሜ ሰዎች
    8፥13 እንደ ሥጋ ፈቃድ ብትኖሩ ትሞቱ ዘንድ አላችሁና፤ በመንፈስ ግን የሰውነትን ሥራ ብትገድሉ በሕይወት ትኖራላችሁ።If 'Christ died on our account in accordance with the Scriptures' (Rom. 5:8; 1 Cor. I5: 3), and we do not 'live for ourselves', but 'for Him who died and rose' on our account (2 Cor. 5:15), it is clear that we are debtors to Christ to serve Him till our death. How then can we regard sonship as something which is our due?ገላትያ ሰዎች 6;7
    አትሳቱ፤ እግዚአብሔር አይዘበትበትም። ሰው የሚዘራውን ሁሉ ያንኑ ደግሞ ያጭዳልና፤
    በገዛ ሥጋው የሚዘራ ከሥጋ መበስበስን ያጭዳልና፥ በመንፈስ ግን የሚዘራው ከመንፈስ የዘላለምን ሕይወት ያጭዳል።There is no work of man that is of value in and of itself apart from God's grace. But we have been created to have a grace of God within us. The fall did not totally destroy that which God had done in us. Though we lost the likeness to God because of death, we retained the image by which we could still respond to God not as a senseless animal, but as one who can commune in love with Him. ሮሜ ሰዎች6፥14 ኃጢአት አይገዛችሁምና፤ ከጸጋ በታች እንጂ ከሕግ በታች አይደላችሁምና።
    6፥15 እንግዲህ ምን ይሁን? ከጸጋ በታች እንጂ ከሕግ በታች ስላይደለን ኃጢአትን እንሥራን? አይደለም።ያለዚያማ ሰይጣን ለምን ይፈትነናል እኛ ፈጽሞ ልንወድቅ የማንችል ከሆነ?

    ReplyDelete
  12. There is no work of man that is of value in and of itself apart from God's grace. But we have been created to have a grace of God within us. The fall did not totally destroy that which God had done in us. Though we lost the likeness to God because of death, we retained the image by which we could still respond to God not as a senseless animal, but as one who can commune in love with Him. In Himself, the unknowable God has made us living images of His glory that we might commune with Him in it. In this He maintains His complete control and yet does not violate thereby our free will to accept or reject His love for us. He wants all men to be saved, and it is His will that not one of these little ones should perish. There is not an arbirary decision on God's part, based completely separate from our inner spirit, to chose who would be saved and who would not. Those who are the "chosen" are those who respond in their hearts to the grace of God around them.http://www.orthodoxconvert.info/ grace and invest it in their lives, to take action, to work out your salvation in fear and trembling. So when the master returns, the only one who really gets in trouble is not the one who earned less, and even the one who earned nothing, you do not get the impression that it was because of this he stood condemned. It was because he failed to invest that which he had been given into his life! ማቴ 25;21 ለእያንዳንዱ እንደ ዓቅሙ፥ ለአንዱ አምስት መክሊት ለአንዱ ሁለት ለአንዱም አንድ ሰጠና ወደ ሌላ አገር ወዲያው ሄደ።

    16 አምስት መክሊትም የተቀበለው ሄዶ ነገደበት ሌላም አምስት አተረፈ፤

    17 እንዲሁም ሁለት የተቀበለው ሌላ ሁለት አተረፈ።

    18 አንድ የተቀበለው ግን ሄዶ ምድርን ቈፈረና የጌታውን ገንዘብ ቀበረ።

    19 ከብዙ ዘመንም በኋላ የእነዚያ ባሮች ጌታ መጣና ተቆጣጠራቸው።

    20 አምስት መክሊት የተቀበለውም ቀረበና ሌላ አምስት መክሊት አስረክቦ። ጌታ ሆይ፥ አምስት መክሊት ሰጥተኸኝ ነበር፤ እነሆ፥ ሌላ አምስት መክሊት አተረፍሁበት አለ።

    21 ጌታውም። መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ፤ በጥቂቱ ታምነሃል፥ በብዙ እሾምሃለሁ፤ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ አለው።

    22 ሁለት መክሊትም የተቀበለው ደግሞ ቀርቦ። ጌታ ሆይ፥ ሁለት መክሊት ሰጥተኸኝ ነበር፤ እነሆ፥ ሌላ ሁለት መክሊት አተረፍሁበት አለ።

    23 ጌታውም። መልካም፥ አንተ በጎ፥ ታማኝም ባሪያ፤ በጥቂቱ ታምነሃል፥ በብዙ እሾምሃለሁ፥ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ አለው።

    24 አንድ መክሊትም የተቀበለው ደግሞ ቀርቦ። ጌታ ሆይ፥ ካልዘራህባት የምታጭድ ካልበተንህባትም የምትሰበስብ ጨካኝ ሰው መሆንህን አውቃለሁ፤

    25 ፈራሁም ሄጄም መክሊትህን በምድር ቀበርሁት፤ እነሆ፥ መክሊትህ አለህ አለ።

    26 ጌታውም መልሶ እንዲህ አለው። አንተ ክፉና ሃኬተኛ ባሪያ፥ ካልዘራሁባት እንዳጭድ ካልበተንሁባትም እንድሰበስብ ታውቃለህን?

    27 ስለዚህ ገንዘቤን ለለዋጮች አደራ ልትሰጠው በተገባህ ነበር፥ እኔም መጥቼ ያለኝን ከትርፉ ጋር እወስደው ነበር።

    28 ስለዚህ መክሊቱን ውሰዱበት አሥር መክሊትም ላለው ስጡት፤

    ReplyDelete
  13. ወደ ዕብራውያን 10 ;26 የእውነትን እውቀት ከተቀበልን በኋላ ወደን ኃጢአት ብናደርግ (በኅጢአት ጸንተን ብንመላለስ) ከእንግዲህ ወዲህ ስለ ኃጢአት መሥዋዕት አይቀርልንምና፥

    27 የሚያስፈራ ግን የፍርድ መጠበቅ ተቃዋሚዎችንም ሊበላ ያለው የእሳት ብርታት አለ።የሙሴን ሕግ የናቀ ሰው ሁለት ወይም ሦስት ቢመሰክሩበት ያለ ርኅራኄ ይሞታል፤

    29 የእግዚአብሔርን ልጅ የረገጠ ያንንም የተቀደሰበትን የኪዳኑን ደም እንደ ርኵስ ነገር የቆጠረ የጸጋውንም መንፈስ ያክፋፋ፥ እንዴት ይልቅ የሚብስ ቅጣት የሚገባው ይመስላችኋል?

    30 በቀል የእኔ ነው፥ እኔ ብድራትን እመልሳለሁ ያለውን እናውቃለንና፤ ደግሞም። ጌታ በሕዝቡ ይፈርዳል።31 በሕያው እግዚአብሔር እጅ መውደቅ የሚያስፈራ ነው።ይህ ማስጠንቀቂያ ነው።ከእንግዲህ ወዲህ መሥዋዕት እንደማይቀርላቸውና ይልቁንም የሚያስፈራ ፍርድ እንደሚጠብቃቸው እያወራ ነው ተመልከቱ ስለድጋሜ መስዋት እያወራ ነው ቀድሞ በክርስቶስ መስዋት አምነው ተጥምቀው ድነው ነበር አሁን ግን ንስሃ ካልገቡና መልካም ምግባር ካልኖራቸው ፍርድ እንደሚጠብቃቸው የሚያሳይ ነው።

    ReplyDelete
  14. ምእመን ,አንተም በተረዳኸው መጠን ፣ ሰዎችን ሊያስተምር የሚችል ገንቢ አስተያየት ጻፍ ፡፡ ስህተት ቢሆን እንኳን እየተራረምን እንማራለን ፤ ለመጻፍ አትፍራ bemilew ፡፡በምክርህ መስረት ከተለያዩ ምንጮች (betley yh websit yelayghaw tshuf abzaheghaw yetwsedbet new) http://www.orthodoxconvert.info/ ለንባብ በሚመች መልክኡ አዘጋጂቼ ምክርህን ፍጽሜለሁ!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. እግዚአብሔር ያክብርህ ፤ ይጠብቅህም !!! አስፈላጊውን ድርሻ ተወጥተኸዋል ፡፡ ከዚህ በኋላ አንብቦ የመረዳቱ ኃላፊነት የአንባቢው ነው ፡፡ በሚሉህ ሁሉ ተስፋ እንዳትቆርጥ አደራ ፤ የማይጠቅሙ የሚመስሉ አስተያየቶችን አንብበህ እንዳላየ እለፋቸው ፤ ትዕግስተኛ ካልሆንክ መልስም አትስጣቸው ፡፡ እርግጠኛ ነኝ ፤ እንኳን እንደዚህ በሰፊው በቀረበው ጽሁፍ ፣ በቁንጽል አስተያየትም እንኳን እላይና እታች የሚያደርጉን ሊቆች አሉ ፡፡

      አንዳንዱ ወንድም ደግሞ የራሱ በደለኛነት ሳያንስ ፣ አንተንም ወደ ኃጢአት ጐራው ሊደብልህ ያለ ምክንያት ይሰድብሃል ፡፡ መልሰህ አትስደብ ፡፡ ቢቻል ቀላል እንደገለጸ አድርገህ እንዲማር አጫውተው ፡፡ እንዲህ ዓይነቱ ወገንም አጉል አመሉን በሂደት ሊለውጥ ይችላል የሚል እምነት አለኝ ፡፡

      በተረፈ ስትጽፍ አገር ቤት ያሉ ወገኖችንም አስባቸው ፡፡ ኢንተርኔት በሰዓት እየተከራዩ ስለሆነ የሚጠቀሙት ፤ ብዙ ሲረዝም ከኤኰኖሚአቸው አንጻር ላይጨርሱት ይችላሉ ፡፡ እኔም መጽሐፌን እየገላለጽኩ ነው ፡፡ የምለው ካለኝ ብቅ እላለሁ ፡፡
      ሰላም ሁንልኝ ፡፡

      Delete
    2. thanks a lot ምእመን ያንተ ጽሁፍ ከላይ አባሰላማዎች ያነሱዋቼውን ቀሪ ነጥቦች እንደሚፈታልን ተስፋ አረጋለሁ ንባብ ካላበዛሁብህ ይችን http://orthodoxinfo.com/inquirers/christcross.aspxጽሁፍ እንድታነባት! ምክንያቱም አንተ እንዚህን ጽሁፎች አንብበህ ለሌሎች ወንድሞቻችን ታድርሳለህ ብዬ ነው! እኔ ስለቤትክርስትያን ባለችኝ ትርፍ ጊዜ ለምአወቅ ይምጥር እንዳንተው ምእመን ነኝ አንተ ግን ከኔ በተሻለ ባለህ እውቀት http://orthodoxinfo.com/inquirers/christcross.aspx

      Delete
    3. እንደገና አመሰግናለሁ

      Delete
  15. የተሰቀለው ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታ ነው !January 14, 2013 at 7:39 PM

    Do we really needs the translation of English bible to Amharic? I don't understand what the above comments want to transfer to readers. What I understand is there was FAITH first through our father Abrham, and rule of God through Musei,since human can't go to the kingdom though rule of God, he sent us his Son Lord Jesus to go to the Kingdom through Faith, that is what I learned At Gelatians. Read chapter three, for detail.

    ReplyDelete
  16. አንዱን ቃል ከሌላው እየነጠሉ መተርጐምና ማጽናት ፣ ባልና ሚስትን እንደማፋታት ፣ አለላም እንደ መሰንጠቅ ያህል ሆኖ ይሰማኛል ፡፡ እኛ ይህንን የኃጢአት ምድር ገና ሳንገላገለውና ፣ ከበደልም ራሳችንን ለይተን ሳንጠብቅ ሰዎች የሚጸድቁት በዚህና በዚያ ነው ፤ እኛም የምንጸድቀው በነዚህ ምክንያቶች በማለት ፣ የፍርድ ሥራን በማከናወን ላይ ስለምንገኝ ፣ ጽድቃችን ሁሉ ከፈጣሪ መሆኗ ቀርቶ በጥበባችን ቁጥጥር የዋለች አስመስሏታልና አካሄዳችን ያስፈራኛል ፡፡ መጽሐፍ “እግዚአብሔር የመረጣቸውን ማን ይከሳቸዋል? የሚያጸድቅ እግዚአብሔር ነው፥ የሚኰንንስ ማን ነው?” ሮሜ 8፡33 ፡፡ ይለናልና ፡፡

    በሌላ ሥፍራ ላይም “ወይስ እግዚአብሔር የአይሁድ ብቻ አምላክ ነውን? የአሕዛብስ ደግሞ አምላክ አይደለምን? አዎን፥ የተገረዘን ስለ እምነት ያልተገረዘንም በእምነት የሚያጸድቅ አምላክ አንድ ስለ ሆነ የአሕዛብ ደግሞ አምላክ ነው።” ሮሜ 3፡29-3ዐ ብሏል ፡፡ ስለዚህም ማጽደቅና መኰነን ፍጹም የእግዚአብሔር ብቻ ሥራ ናቸው ፡፡ እንዴት ፣ ለምንና በምን ምክንያት እንደሚያጸድቀን ማወቅ ቀርቶ ማሰብ እንኳን አንችልም ፡፡ እርሱ ሊያጸድቀን ሲፈልግ ከእኛ የሚመለከተው ምን እንደሆነ ጠንቅቀን አናውቀውምና ፣ ያለሥራችንና ያለመብታችን ውሳኔና መግለጫ ማሰማቱ ራሳችንን ከማጽናናት ውጭ በፈጣሪ አሠራር ውስጥ ገብቶ የሚፈይደው አንዳች አቅም አይኖረውም ፡፡

    ስለ ጥምቀት
    “ጥምቀት የኀጢአት ስርየትን አያሰጥም” ፤ “መቼም ኃጢአት የሰውነት እድፍ ስላልሆነ በውሃ በመታጠብ ወይም በጥምቀት አይለቅም፡፡” ስለሚለው

    ይኸ መግለጫ በሽፍን ለመዋጋት የፈለገው የህፃናት ጥምቀትን ነው ፡፡ እንዴት ቢሉ በመደበኛ ቋንቋ ጥምቀት ፣ ከእምነትና ከንስሐ ጋር በጥምር (ሳትለይ) ስለምትከናወን ፣ በእምነትና በንስሓ የሚጠመቁትን ወገኖች በሙሉ ከኃጢአት ማንጻቷ የታመነ ስለሆነ ነው ፡፡ የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ግን እምነታቸውን መግለጽ ፣ ንስሓ መግባትም የማይችሉ በእቅፍ ያሉ ህፃናትን ሁሉ በአብ በወልድ በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቀች የጸጋ ልጅነትን ማዕረግ ታጎናጽፋለች ፡፡ ስለዚህም ነው ይህ ገለጻ ይኸን የቤተ ክርስቲያን አሠራር ለመሞገትና ወደ ኘሮቴስታንቱ ልማድ ለመውሰድ የሚደረግ ትግል ነው የሚያሰኘው ፡፡ ይኸ እውነት ከተባለ ደግሞ በልጅነት ተጠምቀን ፣ የእግዚአብሔርን የጸጋ ልጅነት የተጐናጸፍነውንና በክርስትና እምነት በኖርነው ሁሉ ፣ የበደል ሥርየት አላገኘንም የሚል የጥርጣሬ ዘር ይተክልና ዳግም ጥምቀትን እንድንሻት ያደርገናል ፡፡ ጥምቀትም አንዲት መሆኗ ቀርቶ ሁለት ሦስት እንድንላት ያደርጋል ፡፡ ስለ ጥምቀት ምንነት በተረዳሁት መጠን ያሠፈርኩትን የሚከተለውን እንመልከት ፡፡

    1. ኢየሱስ ሥርዓትን ለመመሥረት ሲል ፣ ኃጢአት ባይኖርበትም የንስሓን ጥምቀት በመጥምቁ ዮሐንስ እጅ ተጠመቀ ፤ በዚያም ወቅት የእግዚብሔር የባህርይ ልጅነቱን በግልጽ እንድንረዳው ተበሠረልን ፡፡ ማቴ 3፡13-17

    2. ጌታችን ለኒቆዲሞስ (ፈሪሳዊ ነው) ፤ ሰው ከውኃና ከመንፈስ ካልተወለደ በቀር ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ሊገባ አይችልም በማለት የጥምቀትን ጥቅም (አጽዳቂነት) ካስረዳው በኋላ ፣ መጠመቅ ማለት ዳግመኛ መወለድ መሆኑን አስተማረው ፡፡ ዮሐ 3፡5-7 ፡፡ ይኸም ማለት በመጠመቃችን ከጌታ ጋር ኀብረት እንዳለን ማረጋገጣችን ብቻ ሳይሆን ጌታችን በዮሐንስ ጥምቀት የባህርይ ልጅነቱ እንደ ተመሠከረለት ፤ በመጠመቅ በምናገኘው ዳግመኛ ልደታችን የእኛም የጸጋ ልጅነታችን ይረጋገጣል ፡፡ እዚህ ላይ ደግሞ በባህርዩ ቅዱስ ለሆነው አምላክ ፣ ልጅ ሆነናል ስንል ፣ በመወራረስ ካገኘነው ከአዳምና ከተሠራ ኃጢአታችን ሁሉ መለየታችንና በጥምቀት መንጻታችንን ማመንና መቀበልም ያስፈልጋል ፡፡ በአዲስ ሕይወት ሲታደሱ ፣ ከነኃጢአቴ ነው ልጅ የሆንኩ ብሎ ማመን ስህተት ነው ፡፡

    “እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተባበርን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ ከእርሱ ጋር እንተባበራለን፤” ሮሜ 6፥4-5፡፡ የአሮጌው ሕይወታችን መወገድና በአዲስ ሕይወት መተካቱ ፣ በትርጉም የበደላችንን ሥርየት ያመለክታል እንጅ በነበረው መቀጠላችንን አያሳይም ፡፡ ትንሣዔአችን ከነበደላችን ነው ማለትም ከስህተትነቱ በላይ አሳፋሪም ነው ፡፡

    3. ከትንሣዔው በኋላ በሚያርግበት ጊዜም ለሐዋርያቱ “ሂዱና አሕዛብን ሁሉ በአብ በወልድና በመንፈሰ ቅዱስ ስም እያጠመቃችሁ ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው” ብሎ ስለአዘዛቸው (ማቴ 28፡19) ፣ እኛም እየተጠመቅን የርሱ ደቀ መዛሙርት መሆን እንችላለን ፡፡

    4. ታድያ ህፃናቱስ ንስሓ ሳይገቡ ፣ እምነታቸውን ሳይገልጹ እንደምን ከአዳማዊው በደል ነጻ ይሆናሉ ለሚሉ ጌታችን ስለ ህፃናቱ ሲናገርም ፣
    - “ እውነት እላችኋለሁ፥ ካልተመለሳችሁ እንደ ሕፃናትም ካልሆናችሁ፥ ወደ መንግሥተ ሰማያት ከቶ አትገቡም።” ማቴ 18:3 በማለት ንስሐ የማያስፈልጋቸው ንጹሃን መሆናቸውን አስረድቷል ፡፡
    - ”ሕፃናትን ተዉአቸው፥ ወደ እኔም ይመጡ ዘንድ አትከልክሉአቸው፤ መንግሥተ ሰማያት እንደነዚህ ላሉ ናትና ፤” ማቴ 19:14 በማለትም ከላይ ያለውን መልዕክት አጽንቶታል ፡፡ ሕፃናትም እንደ ጻድቃን ንስሓ ከማያስፈልጋቸው ወገን ናቸውና ንስሐ ሳይገቡ ይጠመቃሉ ፤ የጸጋ ልጅነትንም ይጎናጸፋሉ ፡፡ ይኸም ደግሞ ወላጆች በሂደት ክርስትናውን ለማስተማር ኃላፊነትን ስለሚወስዱና አማኝ ስለሚያደርጓቸውም ነው ፡፡

    ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቃችሁ ሁሉ ክርስቶስን ለብሳችኋል። ገላ 3፡27 ታድያ በመጠመቅ ክርስቶስን መልበስ ማለት ኃጢአትን መሸፈንና መጠቅለል ነውን ? ክርስቶስ የበደላችን መሸፈኛ ነው ማለትስ ትክክል የሃይማኖት መግለጫ ይሆናልን ?

    ReplyDelete
    Replies
    1. የተሰቀለው ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታ ነው !January 15, 2013 at 3:23 PM

      ምእመን

      ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቃችሁ ሁሉ ክርስቶስን ለብሳችኋል። ገላ 3፡27 ታድያ በመጠመቅ ክርስቶስን መልበስ ማለት ኃጢአትን መሸፈንና መጠቅለል ነውን ? ክርስቶስ የበደላችን መሸፈኛ ነው ማለትስ ትክክል የሃይማኖት መግለጫ ይሆናልን ?

      Wait a minute ምእመን what is the all chapter (3)ገላ said above number 27, it is comparing faith with law,
      it said above 27 before faith come we were kept under the law, added next line at 25 declared that faith is coming and we no more under the law (schoolmaster), so for your question ክርስቶስ የበደላችን መሸፈኛ ነው ማለትስ ትክክል የሃይማኖት መግለጫ ይሆናልን ? yes, he does! we can only cover our sin through him. I guess you agree on that ምእመን.

      Delete
    2. ወንድሜ አስተያየት ለመስጠት ትቸኩላለህ ፡፡ እኔ በዚህ ጽሁፍ ስለጥምቀት የተረዳሁትን ለማካፈል ፣ ስህተት ቢኖረው እንድትጠቁሙኝና እንድማርበት በማለት ነው ያቀረብኩት እንጅ ፣ ስለ እምነትና ህግ ወይም ትእዛዛት ለማስረዳት አልነበረም ፡፡ ደግመህ የጻፍኩትን ከላይ ጀምረህ አንብበው ጥምቀታችን ከእምነት ተለይታ ስለማትሰጥ ኃጢአትን ታስወግዳለች ይላል ፡፡ የህጻናቱንም ይነካል ፡፡ ከክርስቶስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ክርስቶስን ለብሳችኋል ማለት ግን አንተ እንደምትለው ኢየሱስ የ… ፌስታል (ከረጢት) ፣ ወይም ጋቢና ብሉኮ ሆኖናል ማለት አይደለም ፡፡

      ጌታ በደሌን በደሙ ያጠበና ያነጻልኝ ፣ የደመሰሰልኝ ፣ ያስወገደልኝ (ሥርየትን የፈጸመልኝ) ፤ ኃጢአቴን ሁሉ መስዋዕት በመሆን የሻረልኝ እንጅ ፣ የሸፈነልኝ ማለት ለእኔ አዲስ ትምህርት ነው የሚሆንብኝ ፡፡ ለእኛ ስለእኛ የሆነው ሳያንሰው ፣ አሁን ደግሞ የኃጢአታችን መቋጠሪያ ከረጢት ሆኗል እያልከኝ ነው ፡፡

      ቅዱስ የሆነው ከርኩሰታችን ጋር በምንም መልኩ ስምምነት አይፈጥርም ፡፡ ደሙ በደላችንንና ኃጢአታችንን የማንጻት ኃይል ስላለው አነጻኝ ፣ አጸዳኝ ማለትን ይልመድብህ ፤ ይልመድብን ፡፡ ርኩሰታችንን ሁሉ ደምስሶ ከኃጢአት ባርነት ነፃ አወጣን እንበል ፡፡ እኔ የማመልከው ጌታ ከርኩሰት ጋር በምንም መልኩ አንድነት አይኖረውም ፡፡ ቅዱስ ነውና ፣ ቅዱስ ፣ ንጹህ አድርጎ ወደ እቅፉ ይሰበስበኛል ፡፡ ከነቁሻሻዬ ግን ታቅፎኛል ማለት የሐሰት ትምህርት ይሆንብኛል ፡፡

      በመንደርተኛ አገላለጽ ለማስረዳት ያህል ፣ ገላህን ታጥበህ ንጹህ እንደምትለብስ ሁሉ ፣ አምነህ ስትጠመቅ ኀጢአትህን ስለሚያስወግድልህ ፣ ቅዱስ ከሆነው ጋር አንድነትና ኀበረት ይኖርሃል ፡፡ ክርስቶስን መልበሳችን ማለት ለእኔ ይሄ ነው ፡፡ በሰውነት ባህርያችን መውደቅ መነሳት ልማድ ነውና ፣ ብንወድቅም እንኳን ፣ ዳግም በንስሓ ስንቀርበው ይቅር ብሎ አጽድቶ ይሰበስበናል እንጅ በደላችንን አይሸፍነውም ፡፡

      የጽሁፌ ዋና ዓላማ ግን ፣ በመጠመቃችን የጸጋ ልጅነትን አግኝተናል ፤ ክርስቶስንም ለብሰነዋል ፤ ከቅዱሱ ጋር አንድነትና ኀብረት ፈጥረናል ፤ ይኸም ማለት ኃጢአታችን ተደምስሷል ማለት ነው የሚለውን መልዕክት ለማስገንዘብ ነው ፡፡ መጽሐፍም ያመነ የተጠመቀ ይድናል ማር 16፡16 ይላልና ፡፡ ያመነ ይድናል ብቻ ማለት ሲችል የተጠመቀ የሚለውን ቃልም ጨምሯል ፡፡

      ሰሞኑን ከወትሮው የበለጠ ብዙ ሰዓት ስለማነብ ነው መሰለኝ ፣ ትንሽ ዓይኔን አሞኝ እንደምፈልገው በተከታታይ ለረጅም ሰዓት መሥራት አልቻልኩም ፡፡ በዛ ላይ ደግሞ ለሆድቃም ትንሽ መሯሯጥ ስለሚያስፈልግ የምለውን ለማየትና ለመተቸት ለምትጠብቁ አንተን መሰል ወንድሞች አዘገየሁባችሁ ፡፡ አሁን ምዕራፍ ሙሉ ማንበብ ጀምረሃል ፡፡ ትልቅ ለውጥ ነው ፡፡ እንዲያ ሲሆን ነው መልዕክቱን ከሞላ ጎደል መረዳት የሚቻለው ፡፡ እናም ስለ አስተያየትህ ላመሰግንህ እወዳለሁ ፡፡

      Delete
    3. እንደ ምሕረቱ መጠን ለአዲስ ልደት በሚሆነው መታጠብና በመንፈስ ቅዱስ በመታደስ አዳነን እንጂ፥ እኛ ስላደረግነው በጽድቅ ስለ ነበረው ሥራ አይደለም ቲቶ 3፡5

      Delete
  17. ስለ እምነትና ምግባር
    አሁንም ፣ ቀደም የእምነትን ፣ የንስሐና ጥምቀትን አንድነትን ለማስረዳት እንደሞከርኩት ሁሉ የእምነትና የምግባር ስንጠቃም ፣ አንድ የጋለን ብረት ፣ ብረትና እሳት ብሎ የመክፈል ያህል አስቸጋሪነቱን ለማስረዳት እሞክራለሁ ፡፡ ምክንያቱም እምነት ከምግባር ፣ ምግባር ደግሞ ከእምነት ለመነጠል ስለማይቻል ነው ፡፡ ይኸን እንደ መከራከሪያ ርዕስ የሚያደርጉትም ራሳቸውን ወንጌላውያን ብለው የሚጠሩ ወገኖች ፣ ጽድቃችን በእምነትና በጸጋ ብቻ ነው ብለው ስለሚያምኑ ነው ፡፡

    እኛ ኦርቶዶክሳውያን ግን ሁለቱንም አጣምረን እናምናለን ፡፡ ምግባር እንደምን ያጸድቃል ? ብለው ቢጠይቁን ፤ ጌታችን ሲያስተምር “ወደ ዘላለም ሕይወት መግባት ብትወድ ትእዛዛትን ጠብቅ ብሏል እንላለን ፡፡ እነርሱስ የትኞቹ ትእዛዛት ናቸው ቢሉን ደግሞ ፣ “አትግደል፥ አታመንዝር፥ አትስረቅ፥ በሐሰት አትመስክር፥ አባትህንና እናትህን አክብር፥ ባልንጀራህንም እንደ ራስህ ውደድ ….” እያልን የአሥርቱ ትእዛዘትን ወይም ህግጋት እንቆጥርላቸዋለን ። በመጨረሻም “ፍጹም ልትሆንስ ብትወድ፥ ሂድና ያለህን ሸጠህ ለድሆች ስጥ (መጽውት)፥ መዝገብም በሰማያት ታገኛለህ፡፡” በማለትም አጽንቶታል እንላለን ፡፡ ማቴ 19: 16-19 ፤ ሉቃ 18፡2ዐ ፣ ማር 1ዐ፡19

    በማቴዎስ 25፡34-4ዐ ደግሞ ንጉሡ ጻድቃንን “እናንተ የአባቴ ብሩካን ኑ” ብሎ የሰበሰባቸውም በበጎ ምግባራቸው ማለትም ለተራበ በማብላታቸው ፣ ለተጠማ በማጠጣታቸው ፣ ለታረዘ በማልበሳቸው …” (በአንዳንዶች ስድስቱ ቃላተ ወንጌል የሚባሉትን በመፈጸም) እንደሆነ ተዘርዝሯል ፡፡ ስለዚህም ህግን መፈጸምና በጎ ምግባርን መከወን የጽድቅ መንገዶች ናቸው ለማለት እንደፍራለን ፡፡

    ከላይ የጠቀስኳቸው የወንጌል አንባቢዎች ስለ እምነትና ህግ የሚከራከሩት ከጳውሎስ መልዕክቶች የእምነትን አስፈለጊነትና እንዲያው በጸጋ የመዳንን ትምህርት በመጥቀስ ነው ፡፡ ይህንኑ ለመረዳት ያህል በጥቂቱ የዚህን ሐዋርያ ትምህርት መፈተሽ አስፈልጓል ፡፡

    ሐዋርያው ጳውሎስ ለሮሜ ሰዎች ከጻፈው መልዕክቱ ፣ በምዕራፍ ሁለት ላይ ስለህግ ማክበርና መልካም ምግባር አስፈላጊነት ስለሚያስረዳ ፣ ጊዜ ወስደው መላውን ቢያነቡት ይጠቀማሉ ፡፡ እኔ ግን አለፍ አለፍ ብዬ የሚያስፈልገኝን እጠቅሳለሁ ፡፡

    1- እርሱ ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው ያስረክበዋል፤ በበጎ ሥራ በመጽናት ምስጋናንና ክብርን የማይጠፋንም ሕይወት ለሚፈልጉ የዘላለምን ሕይወት (ትኩረት ይደረግበት) ይሰጣቸዋል፤ ቁጥር 6-7 (ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው ይከፈለዋል አለን እንጅ እንደ እምነቱ አላለም)

    2- ያለ ሕግ ኃጢአት ያደረጉ ሁሉ ያለ ሕግ ደግሞ ይጠፋሉና፤ ሕግም ሳላቸው ኃጢአት ያደረጉ ሁሉ በሕግ ይፈረድባቸዋል፤ በእግዚአብሔር ፊት ሕግን የሚያደርጉት ይጸድቃሉ እንጂ ሕግን የሚሰሙ ጻድቃን አይደሉምና። ቁ 12-13 (ሕግን መፈጸም እንደሚያጸድቅ አስረድቷል)

    3- እንግዲህ አንተ ሌላውን የምታስተምር ራስህን አታስተምርምን? አትስረቅ ብለህ የምትሰብክ ትሰርቃለህን? አታመንዝር የምትል ታመነዝራለህን? ጣዖትን የምትጸየፍ ቤተ መቅደስን ትዘርፋለህን? በሕግ የምትመካ ሕግን በመተላለፍ እግዚአብሔርን ታሳፍራለህን? በእናንተ ሰበብ የእግዚአብሔር ስም በአሕዛብ መካከል ይሰደባልና ተብሎ እንደ ተጻፈ። ሕግን ብታደርግ መገረዝስ ይጠቅማል፤ ሕግን ተላላፊ ብትሆን ግን መገረዝህ አለ መገረዝ ሆኖአል። እንግዲህ ያልተገረዘ ሰው የሕግን ሥርዓት ቢጠብቅ አለመገረዙ እንደ መገረዝ ሆኖ አይቈጠርለትምን? ቁ 21- 26

    4- በእምነትና በጸጋ እንደሚጸደቅ የሚያምነውና ያስተማረው ይኸው ሐዋርያ አሁንም በሮሜ 13፡9 እና ገላ 5፡14 መልዕክቱም የአሥርቱን ህግጋት ፍጻሜ “ባልንጀራህን እንደ ነፍስህ ውደድ” በሚለው ቃል ጠቅልሎት እናገኛለን ፡፡ ይህች ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ የምትለዋ ደግሞ ጌታ ያስተማራት ሁለተኛዋ ህግ ናት ፡፡ ማቴ 22፡39 ፣ ሉቃ 1ዐ፡27-28 ፡፡

    ወንድማችንም ይህንኑ ከላይ ሲያስተምረን “Christ was asked what the most important commandment is. He told us that love of God and each other, relationship to Him, is the key. Fulfill that and you fulfill all the Law and the Prophets. Ironically, by uniting to Christ, we fulfill the Law” በማለት ገልጾታል ፡፡

    5- በሌላም አንቀጽም “ሕጉ ቅዱስ ነው ትእዛዚቱም ቅድስትና ጻድቅት በጎም ናት።”ሮሜ 7፡12 እያለ የሕግ መልካምነትን መስክሯል ፡፡

    እናስተውል ፡- ኢየሱስ እኛን ከኃጢአት ባርነት ነፃ ያወጣን ፣ በእኛ ላይ የተላለፈውን የህግ ብያኔ በመፈጸም ፣ ስለ እኛ ከህግ በታች ውሎ ነው እንጅ በአዳም ላይ የተላለፈውን ፍርድ ሳይፈጽም አይደለም፡፡ ርሱ ስለ እኛ ሲል ህግን መፈጸሙም ከበደላችን ሁሉ አንጽቶናልና ፡፡ የጽድቅ በርም ከፍቶልናል ፡፡
    ክፍል ሁለት ይቀጥላል

    ReplyDelete
  18. ክፍል ሁለት
    እንዲህ ሲባል ደግሞ ህግን መፈጸምና በበጎ ምግባር መቆየት ብቻውን ያለ እምነት መጽደቅ ይቻላል ማለት ነውን? ቢሉን ደግሞ ፣ መልሳችን አይደለም ፡፡ እምነት ያልታከለባት ምግባር ከንቱ መሆኗን መጽኃፍ ያስተምረናልና እንላለን ፡፡ ሁለቱም የማይነጣጠሉ አብረው መጓዝ የሚገባቸው ሥርዓቶች ናቸውና ፡፡

    ይህንኑም ለማስረዳት ሐዋርያ ጳውሎስ ምግባር በጎደለበት አካባቢ (ለምሳሌ ለሮሜ ኗሪዎች) ስለ ህግ ማክበር ጠቃሚነት ሲያስረዳ እንደ ተመለከትነው ሁሉ ፣ እምነት በጠፋበት አካባቢ (ለምሳሌ ለገላትያ ኗሪዎች) ደግሞ የእምነትን አስፈላጊነት በተመለከተ “ነገር ግን ሰው በኢየሱስ ክርስቶስ በማመን እንዲጸድቅ እንጂ በሕግ ሥራ እንዳይሆን አውቀን፥ ሥጋን የለበሰ ሁሉ በሕግ ሥራ ስለማይጸድቅ፥ እኛ ራሳችን በሕግ ሥራ ሳይሆን በክርስቶስ እምነት እንጸድቅ ዘንድ በክርስቶስ ኢየሱስ አምነናል።” ገላ 2፡16 በማለት አስተምሯል ፡፡ በሮሜ 3፡28 “ሰው ያለ ሕግ ሥራ በእምነት እንዲጸድቅ እንቆጥራለንና።” በማለት የእምነትን ጠቃሚነትም ገልጿል ፡፡

    በመቀጠል ደግሞ ገላ 2፡17 ላይ “ነገር ግን በክርስቶስ ልንጸድቅ የምንፈልግ ስንሆን ራሳችን ደግሞ ኃጢአተኞች ሆነን ከተገኘን፥ እንግዲያስ ክርስቶስ የኃጢአት አገልጋይ ነዋ? አይደለም።” በማለት በእምነት የምንጸድቅ ከሆነ በምግባራችንም እንደ ጻድቃን መሆን እንደሚገባን (እምነታችን ከምግባራችን መዛመድ እንደሚያስፈልገው) ይመክራል ፡፡

    ወንጌላዊው ዮሐንስም የዘላለም ሕይወትን መውረሻ መንገዶችን ሲዘረዝርልን እምነትን ያስቀድማል
    1. በኢየሱስ ክርስቶስ ማመን 3፡36 ፣ 6፡4ዐ ፡47
    2. ኢየሱስ ክርስቶስን በላከው በአብ ማመን 5፡24
    3. የኢየሱስን ሥጋ መብላትና ደሙን መጠጣት 6፡54
    4. እግዚአብሔር አብ አምላክ መሆኑንና ኢየሱስም በርሱ የተላከ የባህርይ ልጁ መሆኑን ማመን 17፡3

    ወደ ማጠቃለያ ሃሳቤ ስሄድ ሁሉንም በወንጌል የተጻፈውን ቃል ማስማማት ስለሚያስፈልገን ፣ እምነት ያለ ምግባር ፣ ምግባርም ያለ እምነት ብቻዋን ከሆነች ከንቱ ናት ለማለት እደፍራለሁ ፡፡ ይህንኑ አባሌን የሚያጠናክርልኝ ደግሞ ፣ ሐዋርያው ያዕቆብ በምዕራፍ ሁለት መልዕክቱ ያሰፈራቸው ቃሎች ናቸው ፡፡
    1. ከነፍስ የተለየ ሥጋ የሞተ እንደ ሆነ እንዲሁ ደግሞ ከሥራ የተለየ እምነት የሞተ ነው። 2፡26
    2. አንተ ከንቱ ሰው፥ እምነት ከሥራ ተለይቶ የሞተ መሆኑን ልታውቅ ትወዳለህን? 2፡2ዐ
    3. እንደዚሁም ሥራ የሌለው እምነት ቢኖር በራሱ የሞተ ነው። 2፡17 ይላል

    በክርስቶስ ስላመንኩ ከህግ በታች አይደለሁም ብለው በኃጢአት ጐዳና ቢሰማሩ (ዘማዊ ቢሆኑ ፣ ቢሰርቁ ፣ ቢገድሉ ፣ ቢዋሹ …) እንኳንስ በእግዚአብሔር መንግሥት ፣ ከዚህም ዓለም ፍርድም አያመልጡም ፡፡ ሐዋርያውም እንግዲህ ሕግን በእምነት እንሽራለንን? አይደለም፤ ሕግን እናጸናለን እንጂ። ሮሜ 3:31 በማለት አማኝ ስንሆን ህግን መጣስ እንደማይገባ አስረድቷል ፡፡

    ሐዋርያው ጴጥሮስም በቀዳማይ መልዕክቱ ምዕራፍ 1 ቁጥር 15 “እኔ ቅዱስ ነኝና ቅዱሳን ሁኑ ተብሎ ስለ ተጻፈ የጠራችሁ ቅዱስ እንደ ሆነ እናንተ ደግሞ በኑሮአችሁ ሁሉ ቅዱሳን ሁኑ።” በማለት በምግባራችን ደካማ እንዳንሆን ይመክረናል ፡፡

    ወንጌላዊው ዮሐንሰ ደግሞ በእምነት መጽደቅ ሲባል ለህግ ተገዥ መሆን ማለት መሆኑን ለማስተማር ፣ አንደኛዋን ህግ ሲገልጻት “በኢየሱስ ክርስቶስ ማመን ማለት በራሱ ለህግ ተገዢ መሆን ነው ምክንያቱም በኢየሱስ ክርስቶስ ስም እንድናምን ታዘናልና ፡፡ ሌላዋም ትእዛዝ ደግሞ እርስ በርሳችን እንድንዋደድ የምትል ናት” ይለናል ፡፡ 1 ዮሐ 3፡23 ፡፡ እንዲያ ከሆነ ደግሞ ኢየሱስን ማመንና ማምለካችን ባልንጀራም መውደዳችን ሁሉ በራሱ ህግ ፈጻሚ መሆናችንን ያሳያል ማለት ነው ፡፡

    ስለዚህም መጽሐፍን በርዕስና በምዕራፍ እየነጣጠልንና አንዱን ከአንዱ እያቃረን ፣ መረዳት ስለማይገባን ሁለቱንም እምነትና ምግባርን አዋሕደን በጥምረት መያዝ ይገባናል እላለሁ ፡፡ ክርስቲያን የሆነ ሁሉ በምግባሩም እንዲታወቅና እንዲለይ ለዚህ ትውልድ አርአያነት አስፈልጓልና ፡፡ ማቴ 5፡16

    መማማር የሚያስችል አስተያየትን እቀበላለሁ ወይንም እግዚአብሔር በፈቀደ መመለስ ካለብኝ መልስ ለመስጠት እሞክራለሁ ፡፡ ዘለፋን ለምትለማመዱ ወገኖች ግን አንገብጋቢ ቢሆንብኝ እንኳን መልስ አልሰጥም ፤ ይህን ሳደርግ ምናልባት ከስንፍና ቃል ትርቁ ይሆናል ፡፡ በሰዎች ድክመት መጽደቁ በዝቶብኛል ፡፡

    ReplyDelete
  19. የተሰቀለው ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታ ነው !January 14, 2013 at 7:39 PM
    Do we really needs the translation of English bible to Amharic? I don't understand what the above comments want to transfer to readers.....whats my pointmy point is ቀድሞ በክርስቶስ መስዋት አምነው ተጥምቀው ድነው ኃጥያት ቢያደርጉ( ወደን ኃጢአት ብናደርግ) ደህንነቱን ሊያጣ አይችልም ወይ?and what is the value of christ sacrifice in our life! In protestant understanding .. .ድነት ዘላለማዊ እንጂ ግዜአዊ አይደለም!አንድ ሰው በእውነት በኢየሱስ ክርስቶስ ባመነበት ቅጽበት፣ እሱ ወይም እሷ ድነዋል፤ እናም ባጭሩ የዳነ ሰው የዘላለም ህይወት ያገኘ ነው። ድነት የዘላለም ነው አይጠፋም!!what about orthodox understanding?Jesus Christ as the only sacrifice whose blood they could drink and become alive. Once alive, God's forgiveness becomes a reality in the person's life. This forgiveness not only involves a reconciliation of the relationship to God, but the freeing of our souls from the bondage of death.it is not only to forgive our sin!WHAT ABOUT ድነት የዘላለም ነው አይጠፋም! "ድል የነሣው እንዲሁ በነጭ ልብስ ይጐናጸፋል፥ ስሙንም ከሕይወት መጽሐፍ አልደመስስም" ራእይ 3፡5። ከህይወት መጽሃፍ መደምሰስ ካለ እንግዲህ ድነትን ማጣት አለ ማለት ነው።
    1 እውነተኛ የወይን ግንድ እኔ ነኝ፤ ገበሬውም አባቴ ነው።
    2 ፍሬ የማያፈራውን በእኔ ያለውን ቅርንጫፍ ሁሉ ያስወግደዋል፤ ፍሬ የሚያፈራውንም ሁሉ አብዝቶ እንዲያፈራ ያጠራዋል።
    3 እናንተ ስለ ነገርኋችሁ ቃል አሁን ንጹሐን ናችሁ፤
    4 በእኔ ኑሩ እኔም በእናንተ፦ ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ ባይኖር ከራሱ ፍሬ ሊያፈራ እንዳይቻለው፥ እንዲሁ እናንተ ደግሞ በእኔ ባትኖሩ አትችሉም።
    5 እኔ የወይን ግንድ ነኝ እናንተም ቅርንጫፎች ናችሁ። ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና በእኔ የሚኖር እኔም በእርሱ፥ እርሱ ብዙ ፍሬ ያፈራል።
    6 በእኔ የማይኖር ቢሆን እንደ ቅርንጫፍ ወደ ውጭ ይጣላል ይደርቅማል፤ እነርሱንም ሰብስበው ወደ እሳት ይጥሉአቸዋል፥ ያቃጥሉአቸውማል።አንድ በክርስቶስ ላይ ያለ ቅርንጫፍ በክርስቶስ ባይኖር ከክርስቶስ ተለይቶ ሊወድቅና ሊቆረጥ፣ ሊደርቅና ድነቱን ሊያጣ እንደሚችል ነው።ወደ ገላትያ ሰዎች 5
    17 ሥጋ በመንፈስ ላይ መንፈስም በሥጋ ላይ ይመኛልና፥ እነዚህም እርስ በርሳቸው ይቀዋወማሉ፤ ስለዚህም የምትወዱትን ልታደርጉ አትችሉም።
    18 በመንፈስ ብትመሩ ግን ከሕግ በታች አይደላችሁም።
    19 የሥጋ ሥራም የተገለጠ ነው እርሱም ዝሙት፥ ርኵሰት፥
    20 መዳራት፥ ጣዖትን ማምለክ፥ ምዋርት፥ ጥል፥ ክርክር፥ ቅንዓት፥ ቁጣ፥ አድመኛነት፥
    21 መለያየት፥ መናፍቅነት፥ ምቀኝነት፥ መግደል፥ ስካር፥ ዘፋኝነት፥ ይህንም የሚመስል ነው። አስቀድሜም እንዳልሁ፥ እንደዚህ ያሉትን የሚያደርጉ የእግዚአብሔርን መንግሥት አይወርሱም።1ኛ ወደ ቆሮንቶስ ሰዎች 10
    1 ወንድሞች ሆይ፥ ይህን ታውቁ ዘንድ እወዳለሁ። አባቶቻችን ሁሉ ከደመና በታች ነበሩ ሁሉም በባሕር መካከል ተሻገሩ፤
    2 ሁሉም ሙሴን ይተባበሩ ዘንድ በደመናና በባሕር ተጠመቁ፤
    3 ሁሉም ያን መንፈሳዊ መብል በሉ ሁሉም ያን መንፈሳዊ መጠጥ ጠጡ፤
    4 ይከተላቸው ከነበረው ከመንፈሳዊ ዓለት ጠጥተዋልና፥ ያም ዓለት ክርስቶስ ነበረ።
    5 እግዚአብሔር ግን ከእነርሱ በሚበዙት ደስ አላለውም፥ በምድረ በዳ ወድቀዋልና።
    6 እነዚህም ክፉ ነገር እንደ ተመኙ እኛ ደግሞ እንዳንመኝ ይህ ምሳሌ ሆነልን።
    7 ሕዝብም ሊበሉ ሊጠጡም ተቀመጡ ሊዘፍኑም ተነሡ ተብሎ እንደ ተጻፈ ከእነርሱ አንዳንዶቹ እንዳደረጉት ጣዖትን የምታመልኩ አትሁኑ።
    8 ከእነርሱም አንዳንዶቹ እንደ ሴሰኑ በአንድ ቀንም ሁለት እልፍ ከሦስት ሺህ እንደ ወደቁ አንሴስን።
    9 ከእነርሱም አንዳንዶቹ ጌታን እንደ ተፈታተኑት በእባቦቹም እንደ ጠፉ ጌታን አንፈታተን።
    10 ከእነርሱም አንዳንዶቹ እንዳንጎራጎሩ በሚያጠፋውም እንደ ጠፉ አታንጐርጕሩ።
    11 ይህም ሁሉ እንደ ምሳሌ ሆነባቸው፥ እኛንም የዘመናት መጨረሻ የደረሰብንን ሊገሥጸን ተጻፈ።
    12 ስለዚህ እንደ ቆመ የሚመስለው እንዳይወድቅ ይጠንቀቅ።//iyesus.com/

    ReplyDelete
  20. የተሰቀለው ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታ ነው !....he sent us his Son Lord Jesus to go to the Kingdom through Faith, that is what I learned At Gelatians. Read chapter three, for detail.....የተሰቀለው ክርስቶስ ኢየሱስ ጌታ ነው THE GALATIANS TALK ABOUT the works of the
    Law of Moses!works of the Old Testament laws and not to the new commandments of grace!“And some men came down from Judea
    and taught the brethren, ‘unless you are circumcised according to the custom of Moses, you
    cannot be saved’” (Acts 15:1), “Some of the sect of the Pharisees who believed rose up, saying,
    ‘it is necessary to circumcise them (the Gentiles), and to command them to keep the Law of
    Moses’” (Acts 15:5). The first Church council mentioned in (Acts 15) rejected this heresy.
    St. Paul, being the apostle to the Gentiles (Acts 22:21; 15:12; 18:6; Gal 2:7), took it upon himself
    to clarify this point in his Holy Epistles:
    · “A man is not justified by the works of the law but by faith in Jesus Christ… we might be
    justified by faith in Christ and not by the works of the law; for by the works of the law no
    flesh shall be justified.” (Gal 2:16)
    · “Where is boasting then? It is excluded. By what law? Of works? No, but by the law of
    faith. Therefore we conclude that a man is justified by faith apart from the deeds of the
    law.” (Rom 3:27-28)
    · “For if Abraham was justified by works, he ha s something of which to boast, but not before
    God. For what does Scripture say? Abraham believed God and it was accounted to him for
    righteousness” (Rom 4:2,3). St. Paul also used the life of our father Abraham as an
    example of justification without the works of the Law of Moses in (Gal 3).
    Interestingly, St. James who was not trying to refute any Judaic attitude in his Holy Epistle, uses
    the same example of the life of our father Abraham to stress the importance of good works, “Was
    not our father Abraham justified by works when he offered Isaac his son on the alter? Do you
    see that faith was working together with his works, and by works faith was made perfect? And the
    Scripture was fulfilled which says, ‘Abraham believed God, and it was accounted to him
    righteousness’. And he was called the friend of God. You see then that a man is justified by works
    and not by faith only” (James 2:21-24). St. James also uses the example of Rahab (Jam 2:25).
    There is no contradiction between St. Paul who said that our father Abraham was not justified by
    works and St. James who said that he was indeed justified by works because each apostle is
    referring to a different type of works; St. Paul is talking about the works of the Law and St.
    James is referring to the good works of the believers. Noticed that both of them quoted the same
    verse from the Old Testament (Gen 15:6) to make their point.
    It is important to distinguish the outer works of the law from the spirit of the Old Testament
    commandments, for our Lord Jesus Christ did not come to destroy the law but to fulfill it (Mt
    5:17), He also said, “unless your righteousness exceeds the righteousness of the scribes and
    Pharisees, you will by no means enter the Kingdom of heaven” (Mt 5:20). Therefore, St. Paul said,
    “Do we then make void the law through faith? Certainly not! On the contrary, we establishthe
    law” (Rom 3:31).

    ReplyDelete
    Replies
    1. ቆንጆ ማብራሪያ ነው ፤ ዕውቀታችን በየምክንያቱ ሰፋች ፡፡

      አንተንም ቃለ ሕይወት ያሰማልን ፡፡

      Delete
  21. St. Paul said that our Lord appeared to him and told him, “… that they may receive forgiveness
    of sins and an inheritance among those who are sanctified by faith in Me” (Acts 26:18).
    On a different occasion, St. Paul said that he was not disobedient to the heavenly vision (mentioned
    above) and that he declared to everyone, “that they should repent, turn to God, and do works befitting
    repentance” (Acts 26:19-20).
    In the first account of the heavenly vision, the first step (faith) was used to signify the whole matter
    of sanctification but in the second account of the same vision it is clear that faith is not the only step and
    that it must be followed by other steps (repentance/ turning to God/ good works).

    ReplyDelete