Tuesday, April 21, 2015

የልቅሶና የዋይታ ድምፅ በደቡብ አፍሪካ፣ በየመን፣ በሊቢያ ምድር ተሰማ፡- እናት ኢትዮጵያም ስለ ልጆቿ አለቀሰች የሉምና!!



በዲ/ን ተረፈ ወርቁ  nikodimos.wise7@gmail.com

‹‹. . . ዓይኔ በእንባ ደከመ፣ አንጀቴም ታወከ፡፡ ስለ ወገኔ ሴት ልጅ ቅጥቃጤ አንጀቴ በምድር ላይ ተዘረገፈ፡፡ አቤቱ የሆነብንን አስብ፣ ተመልከት ስድባችንንም እይ . . .፡፡››  ሰቆ. ፪፣፲፩ ፤ ፭፣፩ ፡፡

ይህን ቃል የተናገረው በመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራን ዘንድ ‹‹አልቃሻው፣ ባለ ሙሾው ነቢይ›› በመባል የሚታወቀው አይሁዳዊው ነቢዩ ኤርምያስ ነው፡፡ ይህንን ነቢይ እንዲህ እንደ ርኁሩኋ እናት አንጀቱን ያላወሰው፣ እንባው እንደ ክረምት ጎርፍ እንዲፈስ ያደረገውና ነፍሱ ድረስ ዘልቆ ብርቱ ኀዘንና ቅጥቃጤን የፈጠረበት ምክንያቱም፡- ኢየሩሳሌም በጠላቶቿ ተማርካ፣ ሕዝቦቿም ተዋርደው፣ ከአገራቸውና ከምድረ ርስታቸው ተነቅለው፣ ያ እጅጉን ያከብሩትና ይፈሩት የነበረው መቅደሳቸው ፈርሶ፣ በግዞት ውስጥ የነበሩትን የሕዝቡን ሰቆቃና መከራ በዓይኑ በማየትና የመከራቸውም ተካፋይ መሆኑ ነበር፡፡፡
ጸሎተኛውና ኀዘንተኛው ኤርምያስ ስለ ኢየሩሳሌም ኃጢአትና በደል በዚህም ስለደረሰባት ከባድ ውርደትና መከራ ዓይኔ ምነው የእንባ ምንጮች ፈሳሽ በሆኑልኝ በማለት የተመኘ፣ በብርቱ የጸለየ፣ የተማጸነና የማለደ የሀገሩ፣ የሕዝቡ ውርደትና ጭንቀት፣ መከራና አበሳ፣ ሰቆቃና ዋይታ እንቅልፍ፣ እረፍት የነሳው ብርቱ የእግዚአብሔር ነቢይ ነበር፡፡

ከራብ የተነሳ እናቶች የአብራካቸውን ክፋይ ልጆቻቸውን የበሉበትን፣ በቅምጥልነት የኖሩ የኢየሩሳሌም ቆነጃጅትና ደናግል በጠላቶቻቸው ብርቱና ጨካኝ ክንድ ከሰውነት ክብር ተዋርደው፣ ከመፈራትና ከመወደድ የክብር ሰገነት ላይ ተሸቀንጥረው፣ ተንቀውና ተጥለው በጎዳና ያለ ምንም ተሰፋ ሲንከራተቱና የሁሉም መጫወቻና ማላገጫ ሲሆኑ፣ ሕፃናት በእናቶቻቸው ደረቅ ጡት ላይ አፋቸው ተጣብቆ በጣእረ ሞት ተይዘው ሲጨነቁ፣ አባቶችና እናቶች የጥንቱን የበረከትና የድሎት ኑሮአቸውን እያሰቡ እንባ ሲቀድማቸው፣ ከክፉ ጠኔ የተነሳ ወላዶች የማኅፀናቸውን ፍሬ እንኳን ለመብላት ያስጨከናቸውን ያን ክፉ ቀናት የታዘበ ነቢዩ ስለ ቅድስት ምድሩና ሕዝቡ ሰቆቃና መከራ እንዲህ ጸለየ፡፡
 ‹‹እግዚአብሔር ከሰማይ እስኪጎበኝና እስኪመለከት ድረስ ዓይኔ ሳታቋርጥ ዝም ሳትል እንባን ታፈሳለች፡፡›› ሰቆ ፫፣፵፱፣፶፡፡ በማለት በመጮኽና በመቃተት ሰለ አገሩ ውርደት ስለ ሕዝቡ መከራ ሌት ተቀን በእንባ ባሕር እንደዋኘ ውሎ የሚያድር ኀዘንተኛና ሙሾ የሚደረድር ነቢይ ነበር አይሁዳዊው የእግዚአብሔር ሰው ኤርምያስ፡፡

ከሰሞኑን ኢትዮጵያንና ኢትዮጵያውያንን ሁሉ እንደ አይሁዳዊው ነቢይ ኤርምያስ አንገታችንን የሚያስደፋና በኸፍረት የሚያሸማቅቅ፣ ጆሮን ጭው የሚደርግ፣ የዋላድ እናቶችን አንጀት የሚያላውስና በእንባ ጎርፍ እንዲታጠቡ የሚያደርግ ሌላ የሞት፣ ሌላ የውርደት፣ ማብቂያ የሌለው የሚመስል መሪር የሆነ የመርዶ፣ ሰቅጣጭና ክፉ ዜና ለእናት ኢትዮጵያ ከአፍሪካ ምድር፣ ከሊቢያ፣ ከደቡብ አፍሪካ፣ ከሀገረ የመን ተሰምቷል፡፡
በእርግጥ የኢትዮጵያ አገራችንና የሕዝባችን፣ የወገናችን የውርደትና የመከራ ዘመናት ገና ዛሬ የጀመረ ነገር አይደለም፡፡ በርካታ ዓመታትን አስቆጥሯል፡፡ ዓለምን ሁሉ እግዚኦ ካሰኘ ድርቅ፣ የራብ/የጠኔ እልቂት እስከ የወንድማማቾች የእርስ በርስ ደም መፋሰስ ዘግናኝ ጦርነትና ፍጅት ድረስ የሕዝባችን ስደት፣ መከራና ውርደት የአገራችን ዋንኛ መለያ ሆኖ አብሮን ለዓመታት ዘልቋል፡፡ በዓለም ሁሉ ፊት ኢትዮጵያዊነት ብዙዎችን እንዲሳቀቁና እንዲያፍሩ ያደረጋቸው አሳፋሪ ማንነት የሆነበትን ጥቁር ታሪካችን ዛሬም ገና በቅጡ ልንላቀቀው እንዳልቻልን እያየን፣ እያስተዋልን ነው፡፡
ስደትና ውርደት፣ መከራና ሞት የሕዝባችን ዕጣ ፈንታ እንዲሆን የተፈረደበት ይመስል ዛሬም ምስኪን ሕዝባችን በሚሰቀጥጥ ሁኔታ የአውሬ፣ የበረሃና የባሕር ሲሳይ እየሆነ ነው፡፡ በለስ ቀንቶት ወደ ባዕድ ምድር የገባው ሕዝባችንም ከእንሰሳ በወረደ ሁኔታ ሰብአዊ ክብሩ ተደፍሮና ተዋርዶ የሞት ሞት እንዲሞት የተደረገበትን አጋጣሚዎችንም ደግመን ደጋግመን ታዝበናል፡፡ በሳውዲ ዐረቢያ ሊያውም በአገራችን ኤምባሲ ፊት ለፊት አስክሬኗ በመኪና መሬት ለመሬት እንዲጎተት የተደረገበትን ያን አንገታችንን ያስደፋንን የሕዝባችንን፣ የወገናችንን ውርደት መርሳት እንዴት ይቻለናል?!
በመካከለኛው ምሥራቅ ከፎቅ ላይ የሚወረወሩ፣ የፈላ ውኃ የሚደፋባቸውን፣ አሰቃቂ የሆነ ግፍና ውርደት የሚፈጸምባቸው የእህቶቻችን ሰቆቃና መከራ ዛሬም በቅጡ ማብቂያ የተገኘለት አይመስልም፡፡ በኬንያ፣ በታንዛንያ፣ በማላዊና በሞዛምቢክ፣ በመካከለኛው ምሥራቅ ሕገ ወጥ ናችሁ በሚል ሰበብ በእስር ቤት ታጉረው ፍዳ መከራቸውን እየቆጠሩና እባካችሁ ወገን ያለህ ደረሱልን እያሉ ያሉ ወገኖቻችንን ቁጥርም ቀላል አይደለም፡፡
ዛሬም ስደትን አማራጭ ያደረጉ ወገኖቻችን በደቡብ አፍሪካ ምድር በቁማቸው በእሳት እንዲጋዩ፣ በቆንጨራና በጥይት ተደብድበው እንዲገደሉ ተፈረደባቸው፡፡ ጥረው ግረው፣ ለፍተውና ደክመው ያከማቹት ሀብት ንብረታቸውም የዘራፊዎች ሲሳይ ሆነ፡፡ በዚሁ ከሰሞኑን በደቡብ አፍሪካ ኢትዮጵያውያን በእሳት እየጋዩ፣ በቆንጨራና በጦር መሣሪያ እየተጨፈጨፉ ያሉበትን አሳዛኝ ክስተት ምክንያት የደረሰብንን ኀዘናችን በቅጡ ሳንወጣ ዳግመኛ ልባችንን በኀዘን ጦር የወጋ፣ ጆሮን ጭው የሚያደርግ ክፉ ወሬን ከወደ ሊቢያ ምድር ሰማን፡፡ 28 የሚሆኑ ወገኖቻችን በሊቢያ በረሃ ዘግናኝ በሆነ አኳኋን በግፍ ታርደው ሰማዕትነትን መቀበላቸውን ዓለም አቀፍ መገናኛ ብዙኃን አረዱን፡፡
በንጉሥ ሄሮድስ ዘመን ለተፈጁት 14 ሺ አይሁዳውያን ሕፃናት ምክንያት ነቢዩ ኤርምያስ፡- ‹‹የጩኸት፣ የጣርና ሰቆቃ ድምፅ በራማ ተሰማ፣ ራሄል ስለ ልጆቿ አለቀሰች የሉምና፡፡›› እንዳለው ዛሬም ከመካለኛው ምሥራቅ፣ ከየመን፣ ከደቡብ አፍሪካ፣ ከሊቢያ ምድር የልጆቿን ጩኸት፣ ሰቆቃና ዋይታ የሰማች እማማ ኢትዮጵያም ማቅ ለብሳ፣ ትቢያ ነስንሳ ሙሾን እያወረደች ነው፡፡ የልጆቿ ኀዘን፣ ሰቆቃና ዋይታ ገና በቅጡ ያልታበሰላት ምድር ዛሬም ዕጣ ፈንታዋ ዕንባና ደም፣ ሰቆቃና ዋይታ ሆኗል፡፡
ሕዳሴዋ በደጅ ነው፣ ልማቷና ዕድገቷም እየተፋጠነ ነው ያልንላት አገራችን ኢትዮጵያችን ዛሬም ለበርካታ ልጆቿ ጥላና ከለላ ለመሆን የቻለች አይመስልም፡፡ ስደትን አስቆማለሁ፣ በርካታ የሥራ ዕድሎችን እናመቻቻለን፣ በዚሁ በአገራችሁ ሠርታችሁ ራሳችሁንም ቤተሰዎቻችሁንም መለወጥ ትችላላችሁ እያለ ሲምል ሲገዘት የነበረው መንግሥታችንም በስንት እግዚኦታና ተማጽኖ ከመካለኛው ምሥራቅ ወደ እናት አገራቸው እንዲመለሱ ያደረጋቸው እህቶቻችንም ከዚህስ ኑሮ ብንሞትም ብንደንም እዛው አረብ አገር ይሻለናል በሚል ተስፋ ቆርጠው ዳግመኛ በመጡበት እግራቸው ሲመለሱ ታዘበናል፡፡
እንደ እውነቱ ከሆነ ለብዙ ዘመናት አንገታችንን የደፋን ሕዝቦች ነን፡፡ ሺ ዘመናትን በሚያስከነዳው ዥንጉርጉር ታሪካችን ከምንኮራበት ሥልጣኔያችንና ጀግንነታችን ይልቅ የምናፍርበት ጉስቁልናችን፣ ስብራታችንና ኸፍረታችን አይሎብን በእጅጉ ተሸማቀናል፣ በሀገራችን ትናንትና በሆነው ዛሬም እየሆነ ባለው፣ በምናየውና በምንሰማው ነገር ሁሉ አንገተ ሰባራ ሕዝቦች ሆነናል፡፡ መቼ ነው ይህ ታሪካችን ተለውጦ፣ ስማችን ታድሶ ቀና ብለን የምንሄደው ብለን በብዙ ተስፋ አድርገናል፣ ታግለናል፡፡
የብዙዎች ወገኖቻችን እንባና ደምም ለለውጥና ለአዲስ ተስፋ በሀገራችን ተራሮችና ሸንተረሮች እንደ ውኃ ፈሷል፡፡ በለውጥና በዕድገት ስምም የአንድ ማኅፀን አብራክ ክፋዮች እርስ በርሳቸው ተራርደዋል፣ ተላልቀዋል፡፡ ብዙዎቻችንም ነፍሳችን እስክትዝል ለሀገራችን ለውጥ በብዙ አንብተናል፣ ወጥተናል ወርደናል፡፡ የለውጥ ያለህ በሚል ከልብ በሆነ ናፍቆትም ነደናል፣ ተቃጥለናልም፡፡ ዛሬም በናፍቆት እንደተቃጠልን፣ እንደ ሽንብራ እንደተረገበገብን በናፍቆት ነፍሳችን እንደዛለች መሽቶ ይነጋል፡፡
ይህችን በለውጥ ናፍቆት፣ የተስፋ ጭላንጭል ያለህ በሚል የዛለች ነፍሳችንን አይዞሽ የሚላት፣ የውስጣችንን ጩኽት የሚመልሱ፣ ስብራታችንን የሚጠግኑልን፣ ታሪካችንን፣ ስማችንን የሚያድሱልንና ለነገ ብሩህ ተስፋ ሊያሳዩን የሚችሉ ደጋግ፣ ሁሉን በፍቅር ዓይን የሚያዩ መሪዎች፣ ፖለቲከኞች፣ የሃይማኖት መሪዎችና መንፈሳዊ አባቶች እንዲኖሩን ደጋግመን ተመኝተናል፡፡ ግና እምብዛም አልተሳካልንም፡፡ እናም ዛሬም ለምድራችን ወገገው ያለው ብሩሕ ንጋት ገና የመጣ፣ የወጣ አይመስልም፡፡ ተስፋችን ያዝነው ስንለው እያመለጠን፣ ጉልበታችን ዝሎ ከዚሁ የዘመናት እንቆቅልሾቻችን፣ ያለ ቅጥ ከረዘመው የጨለማው ዘመን ዥንጉርጉር ታሪካችን፣ ጉስቁልናና ውርደት ከተሞላው አስከፊ ገጽታችን ጋር አብረን እየተጓዝን እዚህ ደርሰናል፡፡
በዚህ ሁሉ ጭንቀት፣ መከራና ውርደት ገብቶ ነፍሱ ላዘነችበት ሕዝባችንና አገራችን መንግሥትና ባለ ሥልጣኖቻችን፣ የሃይማኖት አባቶችና መንፈሳዊ መሪዎቻችን ቢያንስ በተግባር ቢዘገዩ እንኳን ሕዝባችን ከኀዘኑ የሚጽናናበትን፣ ስብራቱ የሚጠገንበትንና ቁስሉ የሚሽርበትን፣ ፍቅርን፣ ተስፋንና ርኅራኄን የተሞላ የማጽናኛ መልእክትን እንኳን በጊዜውና በቅጡ ሊያደርሱት ሲያዳግታቸው ታዝበናል፡፡ በደቡብ አፍሪካ፣ በየመንና በሊቢያ በኢትዮጵያውያን ወገኖቻችን ላይ ለደረሰው ግፍ መንግሥትም ሆነ ቤተ ክህነቱ የሰጡት ምላሹ የዘገየና ግራ የሚያጋባ ነው፡፡
መንግሥቱም ሆነ ቤተ ክህነቱ በግፍ የታረዱት ኢትዮጵያውያን መሆናቸውን ገና አላረጋገጥንም በሚል ነበር ዜናውን ቸል ለማለት የሞከሩት፡፡ የሚገርመው ነገር የሟች ቤተሰቦች ኀዘን ተቀምጠው እንባቸውን እያጎረፉ፣ በኀዘን ተቆራምደው ባሉበት የአገሪቱ ብሔራዊ ቴሌቪዥንና ኤፍ ኤም ሬዲዮኖቻችን ቀኑን ሙሉ ሊባል በሚችል የአስረሸ ምቺው ዘፈናቸውንና በማስታወቂያ መልእክታቸው ልባችን ሲያደሙት፣ ጆሮአችንን ሲያመግሉት ነበር የዋሉት፡፡
በዚህ የኀዘን ቀን ‹‹የምን ኀዘን ነው የምን ትካዜ፣ ሁሉም ያልፋል በጊዜው›› የሚል እንዲህ ዓይነት ኢ-ሞራላዊና ሰብአዊነት የጎደላቸው ዘፈኖችን በማሰራጫ ጣቢያዎቻቸው የለቀቁ የመገናኛ ብዙኃን ባለሙያዎቻችን በእውን ለሰው ልጆች ሰብአዊነትና ርኅራኄ አላቸው ብሎ ማለት ይቻላል፡፡ ኢትዮጵያዊነት እንዲህ ወርዷል ማለት ነው፣ መተዛዘንና መተሳሰብስ በኢትዮጵያችን ምድር እንዲህ በጠራራ ፀሐይ እንዲህ ውኃ በልቶታል ማለት ነው፡፡ በዚህች ምስኪን አገርስ ሃይ ባይ መሪ፣ መካሪና ዘካሪ የሃይማኖት አባትና የአገር ሽማግሌ የለም፣ የለንም ማለት ነውን?! በእጅጉን ያሳዝናል፣ ልብንም ይሰብራል!!
በደቡብ አፍሪካ፣ በየመንና በሊቢያ ያለቁ፣ በግፍ የታረዱ ያሉ ወገኖቻችን አይደሉም እንዴ! ምንም ዓይነት ኢሰብአዊነትና ጭካኔ ነው?! በየቤቱ በስደት ከጉያቸው የወጡ ልጆቻቸውን ዕጣ ፍንታ በማሰብ በኀዘን ተኮራምተው፣ በዋይታና በሰቆቃ ውስጥ ለገቡ ምሰኪን እናቶችስ እውን የመገናኛ ብዙኃኖቻችን ስትለቁት በነበረው አስረሽ ምቺው ዘፈኖቻችሁና የንግድ ማስታወቂያዎቻችሁ ምን መልእክት ነው ልታስተላልፉላቸው የፈለጋችሁት?!
በአገራችን ኢትዮጵያ የምትገኙ የሃይማኖት አባቶችስ በዚህ እማማ ኢትዮጵያ የኀዘን ከል ልብሳ፣ በዋይታና በልቅሶ ተጨንቃ ባለችበት ሰዓት ተዉ፣ ይህ አግባብ አይደለም የሚለውን ድምፃችሁን ካልሰማነው መቼ ይሆን ድምፃችሁ የሚሰማው?! መቼ ነው ለሰው ልጆች ሁሉ ያላችሁን ፍቅር፣ ርኅራኄና ክብር በተግባር የምታሳዩን፡፡ እናንተ የመገናኛ ብዙኃኖቻችን እባካችሁ ከሁሉምና ከምንም በፊት ለሰው ልጅ ሁሉ ፍቅር፣ ሰብአዊነትን፣ ርኅራኄንና ታማኝነትን የክቡር ሙያችሁ መለያና መታወቂያ አድርጉት፡፡
በእውነት ይህች የሰው ልጅ ገናና ሥልጣኔ ምንጭ፣ የሰው ልጆች የነጻነት ተጋድሎ ክቡር ተምሳሌትና አጋር የሆነች፣ ለዓለማችን ታላላቅ ለሆኑ ለክርስትና ለእስልምና ሃይማኖት በሰላም ያሰተናገደች፣ እንግዳ አክባሪና ተቀባይ የሆነች አገር እንዳልሆነች ሁሉ ከሊቢያ እስከ ደቡብ አፍሪካ፣ አውሮፓ፣ የመንና መካከለኛው ምሥራቅ ድረስ ኢትዮጵያዊነት የውርደት፣ የመከራ፣ የዋይታና የሰቆቃ መገለጫ የሆኑ ያህል ተቆጥሯል፡፡ እናም ኢትዮጵያና ኢትዮጵያውያን ሁላችን በእፍረት ተሸማቀን፣ በኀዘን ደቀንና ተኮራምተን አለን፡፡ አቤቱ እባክህ የሆነብንን አስብ፣ ተመልከት ስድባችንንም እይ . . .፡፡››
ሰላም! ሻሎም!

1 comment:

  1. ውድ ወንድማችን የልቅሶና የዋይታ ድምጽ የሚመጣው ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው። በተመሳሳይ መልኩ መልካም ወሬና ሰላምም የሚመጣው ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው። ነቢዩ ኤርምያስም ስለወገኑ ስለሐገሩ ስለተቀደሰችው የጽዮን ተራራ በሚያለቅስበት ወቅት የእርሱ ወገኖች በተለያዩ ወቅት ቢመከሩም እምቢ በማለታቸው ምክንያት እንዲሁም ለእግዚአብሔርን አልገዛም በማለታቸው የእግዚአብሔርን ሕጉን ሥርዓቱንና ፍርዱን በመጣላቸው ምክንያት መንቀጥቀጥን ሰጥቷቸዋል። በዚህም የይሁዳ ምድር በኃጢያታቸው ምክንያት አሳልፋ ለባቢሎናውያን በተሰጠችበት ወቅት አስቀድመው ተማርከው ከሄዱት አንዱ የሆነ ነቢዩ ዳንኤልም የነቢዩ ኤርምያስን መጽህፍ አንብቦ የወገኖቹን ታላቅ ኃጢያት በሚረዳበት ወቅት፡
    " 3፤ ማቅ ለብሼ በአመድም ላይ ሆኜ ስጾም እጸልይና እለምን ዘንድ ፊቴን ወደ ጌታ ወደ አምላክ አቀናሁ።4፤ ወደ አምላኬም ወደ እግዚአብሔር ጸለይሁ፥ ተናዝዤም እንዲህ አልሁ። ጌታ ሆይ፥ ከሚወድዱህና ትእዛዝህን ከሚፈጽሙ ጋር ቃል ኪዳንንና ምሕረትን የምትጠብቅ ታላቅና የምታስፈራ አምላክ ሆይ፥5፤ ኃጢአትን ሠርተናል፥ በድለንማል፥ ክፋትንም አድርገናል፥ ዐምፀንማል፥ ከትእዛዝህና ከፍርድህም ፈቀቅ ብለናል፤6፤ በስምህም ለነገሥታቶቻችንና ለአለቆቻችን ለአባቶቻችንም ለአገሩም ሕዝብ ሁሉ የተናገሩትን ባሪያዎችህን ነቢያትን አልሰማንም።7፤ ጌታ ሆይ፥ ጽድቅ ለአንተ ነው፤ እንደ ዛሬም ለእኛ ለይሁዳ ሰዎችና በኢየሩሳሌም ለሚቀመጡ ለእስራኤልም ሁሉ በቅርብና በሩቅም ላሉት አንተን በበደሉበት በበደላቸው ምክንያት በበተንህበት አገር ሁሉ የፊት እፍረት ነው።8፤ ጌታ ሆይ፥ በአንተ ላይ ኃጢአት ስለ ሠራን ለእኛና ለነገሥታቶቻችን ለአለቆቻችንና ለአባቶቻችንም የፊት እፍረት ነው። " ....11፤ እስራኤልም ሁሉ ሕግህን ተላልፈዋል፥ ቃልህንም እንዳይሰሙ ፈቀቅ ብለዋል፤ በእርሱ ላይ ኃጢአት ሠርተናልና በእግዚአብሔር ባሪያ በሙሴ ሕግ የተጻፈው መሐላና እርግማን ፈሰሰብን። (ዳን. ም9)። ብሎ ይናገረናል። በተመሳሳይ መልኩ እኛም የእግዚአብሔርን ቃል ኪዳኑን ረስተን በራሳችን ጽድቅና መጽሀፍ የምንመራ ብዙዎች ስለሆንን ይህን በመገንዘብ ከሚመጣብን መቅሰፍት እንድንድን እራሳችንን ለእግዚአብሔር ቃል ማስገዛት ይገባናል። ስለዚህ ለራስችንም ሆነ ለወገናችን ለሀገራችን ድህነት ምህረት እንዲበዛልን የእኛን ልቦና ወደ እግዚአብሔር በመመለስ ምህላ ጸሎትና ጾም ማድረግ ይገባናል። ቤተ ክርስትያናችንም ቢሆን ልጆቿን መጠበቅ ይገባታል። ለልጆቿም እንዲሁ ሕይወት የሚሰጠውን ቃል መመገብ ያስፈልጋታል። በሁላችን ዘንድ ጠላታችንን የምንከላከልበት የመንፈስ ስይፍ ካለን ጠላታችን ስይጣን እኛን ሊያሸንፈን አይችልም። ስለዚህ የእግዚአብሔርን ቃል በመታጠቅ ክፉ መቅስፍትን መከላከል ይገባናል።
    በዚህም ይህ ሁሉ የእስራኤል ሕይወት በመጽሀፉ ውስጥ የተጻፈውም እኛም ዛሬ ይህንን ተረድተን ያደረገችውን ክፉ ሥራ እንዳናደርግና በእኛም ላይ መከራ እንዳይመጣ ያስተምረናል።
    " አሁንም እናንተ ባለ ጠጎች፥ ስለሚደርስባችሁ ጭንቅ ዋይ ዋይ እያላችሁ አልቅሱ።2 ሀብታችሁ ተበላሽቶአል፥ ልብሳችሁም በብል ተበልቶአል።3 ወርቃችሁም ብራችሁም ዝጎአል፥ ዝገቱም ምስክር ይሆንባችኋል ሥጋችሁንም እንደ እሳት ይበላል። ለኋለኛው ቀን መዝገብን አከማችታችኋል።4 እነሆ፥ እርሻችሁን ያጨዱት የሠራተኞች ደመወዝ በእናንተ ተቀምቶ ይጮኻል፥ የአጫጆችም ድምፅ ወደ ጌታ ፀባዖት ጆሮ ገብቶአል።5 በምድር ላይ ተቀማጥላችኋል በሴሰኝነትም ኖራችኋል፤ ለእርድ ቀን እንደሚያወፍር ልባችሁን አወፍራችኋል።6 ጻድቁን ኰንናችሁታል ገድላችሁትማል፤ እናንተን አይቃወምም።7 እንግዲህ፥ ወንድሞች ሆይ፥ ጌታ እስኪመጣ ድረስ ታገሡ። እነሆ፥ ገበሬው የፊተኛውንና የኋለኛውን ዝናብ እስኪቀበል ድረስ እርሱን እየታገሠ የከበረውን የመሬት ፍሬ ይጠብቃል።8 እናንተ ደግሞ ታገሡ፥ ልባችሁንም አጽኑ፤ የጌታ መምጣት ቀርቦአልና።9 ወንድሞች ሆይ፥ እንዳይፈረድባችሁ እርስ በርሳችሁ አታጉረምርሙ፤ እነሆ፥ ፈራጅ በደጅ ፊት ቆሞአል።10 ወንድሞች ሆይ፥ የመከራና የትዕግሥት ምሳሌ የሆኑትን በጌታ ስም የተናገሩትን ነቢያትን ተመልከቱ።11 እነሆ፥ በትዕግሥት የጸኑትን ብፁዓን እንላቸዋለን፤ ኢዮብ እንደ ታገሠ ሰምታችኋል፥ ጌታም እንደ ፈጸመለት አይታችኋል፤ ጌታ እጅግ የሚምር የሚራራም ነውና።12 ከሁሉም በፊት፥ ወንድሞቼ ሆይ፥ በሰማይ ቢሆን በምድርም ቢሆን በሌላ መሐላም ቢሆን በምንም አትማሉ፤ ነገር ግን ከፍርድ በታች እንዳትወድቁ ነገራችሁ አዎን ቢሆን አዎን ይሁን፥ አይደለምም ቢሆን አይደለም ይሁን።13 ከእናንተ መከራን የሚቀበል ማንም ቢኖር እርሱ ይጸልይ፤ ደስ የሚለውም ማንም ቢኖር እርሱ ይዘምር።14 ከእናንተ የታመመ ማንም ቢኖር የቤተ ክርስቲያንን ሽምግሌዎች ወደ እርሱ ይጥራ፤ በጌታም ስም እርሱን ዘይት ቀብተው ይጸልዩለት።15 የእምነትም ጸሎት ድውዩን ያድናል ጌታም ያስነሣዋል፤ ኃጢአትንም ሠርቶ እንደ ሆነ ይሰረይለታል።16 እርስ በርሳችሁ በኃጢአታችሁ ተናዘዙ። ትፈወሱም ዘንድ እያንዳንዱ ስለ ሌላው ይጸልይ፤ የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች።17 ኤልያስ እንደ እኛ የሆነ ሰው ነበረ፥ ዝናብም እንዳይዘንብ አጥብቆ ጸለየ፥ በምድርም ላይ ሦስት ዓመት ከስድስት ወር አልዘነበም፤ ሁለተኛም ጸለየ፥18 ሰማዩም ዝናብን ሰጠ ምድሪቱም ፍሬዋን አበቀለች።19 ወንድሞቼ ሆይ፥ ከእናንተ ማንም ከእውነት ቢስት አንዱም ቢመልሰው፥20 ኃጢአተኛን ከተሳሳተበት መንገድ የሚመልሰው ነፍሱን ከሞት እንዲያድን፥ የኃጢአትንም ብዛት እንዲሸፍን ይወቅ። " (ያዕ. ም5) ይላል።
    በዚህም ይህ ሁሉ ኅዘን ለእስራኤል የመጣው በአንድ ምክንያት ነው የእግዚአብሔርን ቃል አውቀው በእውቀት አምላካቸውን ስላላገለገሉት ነው። እነርሱም ሲያገለግሉ የነበሩት በራሳቸው ጽድቅና መጽሀፍ ስለሆነ ይህ ሁሉ መከራ ደርሶባቸዋል። ስለዚህ ዛሬ በወንድሞቻችን ላይ የደረስው ጭፍጨፋ የሚያሳዘን የሚያበሳጭ ሐዘን ነው። ይህንን ክፉ መንፈስ ለመዋጋት የግዴታ የእግዚአብሔርን ስይፍ መታጠቅ ያስፈልገናል። አሁንም የእነርሱን ነፍስ እግዚአብሔር ይማር። ለቤተሰቦቻቸውም ሆነ ለሐገራችን መጽናናትን እመኛለሁ።
    ወስብሃት ለእግዚአብሔር!

    ReplyDelete